زندگی پنهان ذهن

«حقیقت هیچ‌وقت اون چیزی نیست که دوست‌داشته باشی بدونی.»

«همیشه دنیا یا روی روشنایی متمرکز است یا تاریکی.»

«گفتم:«از من فرار نکن. من نمی‌تونم صدات کنم. خواهش می‌کنم ازم فرار نکن.» - تو از من فرار کردی. تو از من فرار کردی و من هر‌ روز جون کَندم و مٌردم. حتی نداشتی بفهمم حالت خوبه. چرا؟ صدایش هنگام ادای آخرین کلمه شکست و من له شدن قلبم را در سینه احساس کردم.»

«آنچه قسمت تو نیست، هزاران بار ناامیدت می‌کند تا بالاخره میفهمی که باید رهایش کنی.»

«-«نه. ولی گاهی مغز آدم شروع می‌کنه به دور زدن. هر کاری هم که بکنی، همون افکار دائم تکرار می‌شن، بار‌ها و بارها. توی یه دور تسلسل گیر می‌افتی و وقتی داخل اون دور هستی، نمی‌تونی بیرونش رو ببینی. دائم برمیگردی سراغ همون احتمالات، بدون نتیجه چون جواب‌هایی که بهشون نیاز داری.... اون‌ها بیرونِ دور هستن. حواس‌پرتی‌ها فقط حواس‌پرتی نیستن. گاهی می‌تونن تو رو از دور تسلسل آزاد کنن و همین که بیرون اومدی، همین که مغزت از دور زدن دست برداشت....» -«چیز‌هایی رو می‌بینی که قبلا از چشمت دو بودن.»»

««ما فقط وقتی زیبایی و منحصر‌به‌فرد بودن کسی یا چیزی رو تحسین میکنیم که مرده باشه.»»