جمله‌های ماندگار قلعه ی مالویل

«غزال آدم بی آزاری است ، ولی نه ، شاید کاملا هم بی آزار نباشد ؛ چون خدمت اربابی چون فولبر را پذیرفته و بر بی عدالتی ها چشم می بندد . قصر مالویل ، روبر مرل»

«در بندگی ، منطق وحشتناکی است . قصر مالویل روبر مرل»

«در جامعه ی مصرف ، کالایی که انسان بیش از هر چیز مصرف میکند ، خوش بینی است . قصر مالویل ، روبر مرل»

«انسان تنها حیوانیست که می تواند فکر نابودی خودش را بکند ، و تنها حیوانیست که از این فکر درمانده و مأیوس میشود ، چه جانور عجیبی است انسان ، جانوری که تا به آن حد به نابودی خود حریص است و تا به آن اندازه به حفظ خود مشتاق . قصر مالویل، روبر مرل»

«یک بز گر ، گله را گر می کند . قصر مالویل ، روبر مرل»

«انسان جانور عجیبی است ،که به این آسانی مرگ هم نوعش را آرزو میکند . قصر مالویل ، روبر مرل»

«و حالا چیزی که غیر قابل درک است درک کنیم و آن اینکه ، ممکن است باران کسانی را که غذا می دهد ، بکشد . قصر مالویل ، روبر مرل»

«استبداد فولبر اگر با قدری سرگرمی برای ما توأم می بود ، بیشتر قابل اغماض بود . دیگر نمیدانم چجور سرگرمی .. مثلا قسمت پایین شهر را تمیز و تسطیح کنیم ، کپه های سنگ درست کنیم ، میخ جمع کنیم . آه ، و چقدر خوب است که ما این کار ها را با هم و گروهی انجام بدهیم ، چون فاجعه در اینجا این است که هیچ زندگی اشتراکی وجود ندارد ، هیچ . هر کس در خانه ی خودش نشسته و منتظر جیره بخور و نمیر اش است . اگر این وضع ادامه پیدا کند دیگر مردی در اینجا باقی نخواهد ماند . قصر مالویل، روبر مرل»

«و اما چه بگوئم از بی حالی این همشهری ها ، بیچاره ها هر ظلم و زوری را تحمل میکنند ، درست مثل اینکه اخته شان کرده اند . قصر مالویل ، روبر مرل»