فئودور داستایفسکی
تصویر کن: جنازهی یک دختر روی میز ناهارخوری افتاده. همینقدر سرد و تلخ. کتابِ “نازنینِ” داستایوفسکی، دقیقاً با همین صحنه شروع میشه. اگر بخوام اسم دیگهای براش انتخاب کنم، حتماً میذارم: راهنمای کشتن یک زن. تا حالا شده زیر دوشِ حمام، یهو به خودت بیای و ببینی ۱۵ دقیقهست داری تو سرت با یه نفر میجنگی؟ دعوا میکنی، به خودت حق میدی، واسه بقیه توضیح میدی که چرا مقصر نیستی و تو اون “مبارزهی ذهنی”، طرف رو شکست میدی؟ این کتاب، دقیقاً همون لحظههاست. داستایوفسکی از گفتوگوی درونیِ مردی پرده برمیداره که جنازهی همسرش روبروش افتاده و حالا داره با خودش تسویه حساب میکنه. اولین بار بود چنین سبکی رو تجربه میکردم؛ انگار داری توی ذهنِ یک آدمِ شکستخورده زندگی میکنی. پیشنهاد میکنم این کتاب رو بخونید؛ چون بهتون نشون میده چطور سکوتِ مداوم، خودخواهی و نشنیدنِ صدایِ طرف مقابل، میتونه بهآرومی یک رابطه رو بکشه و از تو تهیش کنه.»
