
توماس برنهارد
یخبندان رو که میخونید، کمکم میفهمید همیشه ترسناکترین چیز، اتفاقی نیست که میافته؛ گاهی خود آدمها و چیزی که درونشون میگذره، از هر اتفاقی ترسناکتره.

توماس برنهارد
یخبندان رو که میخونید، کمکم میفهمید همیشه ترسناکترین چیز، اتفاقی نیست که میافته؛ گاهی خود آدمها و چیزی که درونشون میگذره، از هر اتفاقی ترسناکتره.

جیمز نوربری
در نوع خودش بینظیره، پر از جملات تامل برانگیز، سفری که انسان رو با خودش رو به رو میکنه

جیمز نوربری
در نوع خودش بینظیره پر از جملات تامل برانگیز سفری که انسان رو با خودش رو به رو میکنه

چارلی مکسی
هرچقدر از قشنگی این کتاب بگم کم گفتم کتابیه که شاید ساده و کودکانه به نظر بیاد ولی بین همون جملههای کوتاهش، حرفهایی دربارهی تنهایی، دوستی، ترس و مهربونی پیدا میکنی که شاید آدم بزرگها بیشتر از همه بهشون نیاز دارن.

نویسنده نامشخص
یه کتاب آروم و دوستداشتنی که بیشتر از اینکه چیزی رو بهت یاد بده، باعث میشه یه کم به چیزایی که ازشون غافلی فکر کنی.

ای جی فین
به شدت طولانی بود و خسته کننده، نویسنده داستان رو خیلی کش داده بود. اگه اینقدر کشش نمیداد خیلی جذابتر بود. فیلمش رو ببینید بنظرم جالبتره

الکس میخائلیدس
این کتاب فوقالعادسسسسسس، یه جنایی درست و حسابی. بخونید قطعا لذت میبرید

آنتوان دو سنت اگزوپری
قسمتی که با روباه آشنا میشه و صحبتاشون....اون قسمت موردعلاقمه😭

آنتوان دو سنت اگزوپری
هرچند وقت یکبار دوباره میخونمش و باز نکتهی جدید پیدا میکنم:)

آملی نوتوم
حتما پیشنهاد میشه، کوتاه و عجیب و البته با پایانی شوکه کننده.

پائولو کوئیلو
این کتاب برام بیشتر از یه داستان، مکثی بود برای فکر کردن به زندگی. یه کتاب تلخ، عجیب و عمیق که آدمو با خودش تنها میذاره.

فئودور داستایفسکی
شبهای روشن برای من شبیه یه رویای کوتاه بود؛ قشنگ، لطیف و پر از احساس، اما با یه پایان که آدمو یهجور عجیبی توی خودش فرو میبره.

عباس معروفی
سال بلوا رو میخونید و میبینید که یه آدم چطور آروم آروم بین عشق، سنت و اجبار گم میشه... یه غم عجیبی داشت که تا مدت ها از سرم بیرون نرفت.

عباس معروفی
سمفونی مردگان برای من فقط یه داستان نبود؛ انگار آروم آروم منو کشوند وسط زندگی آدمهایی که پر از درد و رنج بودن و آخرش یه حس سنگین و تلخ ازش توی دلم موند.