همه نظرهای Narges

استفن گراس

اینکه به موضوعات و پرونده‌های مختلف پرداخته شده بود جالب بود ولی بنظرم میتونست یکم بیشتر راجبش صحبت کنه؛ خیلی خلاصه‌وار نوشته شده بود و راهکاری وجود نداشت صرفا طرح مسئله بود و ریشه‌یابی تقریبی.

ناتسومه سوسه کی

داستان‌هایی درباره‌ی رویا.

فریبا وفی

متن روانی داشت. خوندنش لذت بخش بود و من کامل جذبش شدم. نکته‌ی جالبش این بود که بچه تا آخرش بچه بود و اسمی نداشت؛ ناخواسته بودنش و شخصیت مستقلش تا آخر گمنام بود. ارزش خوندن داره.

هوشنگ گلشیری

جاهایی از کتاب گیج میشدم که چه شخصی داره صحبت میکنه و بعد که جواب طرف مقابل رو میخوندم و متوجه میشدم باید برمیگشتم عقب و اون قسمت رو دوباره میخوندم. موضوعش رو دوس داشتم ولی نحوه‌ی روایتش رو خیلی سلیقه‌ی من نبود.