Taraneh

آرامش چیزی نیست که به ما داده شود؛ مهارتی است که باید آن را بیاموزیم.

وقتي كتاب من پيش از تو رو خوندم و بعد فيلمش با بازي اميلي كلارك و ديدم بيشتر به دلم نشست ولي من پس از تو بد نبود

ژوزف بالسامو» برای من فقط یک رمان تاریخی نیست؛ روایتی از قدرت، راز، جاه‌طلبی و انسان‌هایی است که می‌خواهند سرنوشت خود و دیگران را تغییر دهند. چیزی که در داستان برایم جذاب بود، مرز باریک میان حقیقت و افسانه است؛ جایی که سیاست، باور، رمز و راز و شخصیت‌های پیچیده در هم می‌آمیزند. گاهی تاریخ را کسانی نمی‌سازند که بر تخت نشسته‌اند؛ بلکه کسانی که می‌دانند چگونه بر ذهن انسان‌ها اثر بگذارند

گاهی آن‌قدر درگیرِ «اگرها» می‌شویم که فراموش می‌کنیم همین زندگی، با تمام نقص‌ها و انتخاب‌هایش، ارزش زیستن دارد. این کتاب به من یادآوری کرد که شاید خوشبختی در پیدا کردن بهترین زندگی ممکن نباشد؛ بلکه در پذیرفتن و ساختن معنایی برای زندگی‌ای باشد که اکنون در آن هستیم. برای من، پیام اصلی کتاب این بود: شاید لازم نباشد زندگی دیگری را پیدا کنیم؛ شاید باید همین زندگی را عمیق‌تر زندگی کنیم

««در میان زمستان، در خود تابستانی شکست‌ناپذیر یافتم.»