آدم خواران

یک جمله در مورد این کتاب شنیدم که جالب بود: وقتی جمعیت تصمیم بگیرد، فردیت می‌میرد.

کتاب جوری که گذر زمان رو حس نمی کنید اما خیلی غمگینه

کتاب جوری که گذر زمان رو حس نمی اما خیلی غمگینه

مثل کتاب های دیگه ی ژان تولی کتاب خیلی خوبی هست مخصوصا با ترجمه ی بسیار خوب نشر چشمه

به نظرم‌ برای یک ایرانی این کتاب اونقدری که گفته می‌شه وحشت‌ناک نیست، چرا که ما در روزگار و زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که چیزهایی بسیار‌ تکان‌دهنده‌تر به روزمره‌مون تبدیل شده. در کل، دوستش داشتم و پیشنهادش می‌کنم.

از سری کتاب هایی که قلب آدم و از سینه اش بیرون میکشه.واقعا خیلی قشنگ بود حتما بخونیدش.

«وحشتناک‌ترین نوع آدم‌خواری، خوردنِ گوشتِ بدن نیست؛ وحشتناک‌ترین نوع آن، بلعیدنِ روح و معنای زندگیِ دیگری است، آن هم با لبخندی از سرِ بی‌تفاوتی.» فکر می‌کنم ژان تولی علاوه بر خشونت فیزیکی خشونت روانی رو هم توی این کتاب به خوبی به تصویر کشیده.

واقعا جزو قشنگ ترین کتابایی بود که خوندم و نویسنده خیلی خوب تونسته بود فضا سازی کنه

جمعیت میتونن دیوانه وار باشن، تو این کتاب حسش میکنید که فشار تا چه اندازه میتونه روی روان انسان تاثیر بذاره جنایتی که توی کتاب توصیف شد قابل توضیح نیست ولی میزان تحصیلات پایین، فشار وارد شده از جهات مختلف، افراط، و اثر جمعی، همه اینا تاثیری میذارن که به اون اتفاقات ختم شد برای من قابل بخشش نبود ولی با توضیحات مترجم در آخر داستان خیلی بهتر تونستم درک کنم و متوجه بشم ارزش خوندن داشت.

برای آدم‌های دل‌نازک نیست. روایتی بر اساس واقعیت، با جزئیات تکان‌دهنده. بااینکه کم‌حجمه ولی پیر آدم رو درمی‌آره تا تموم بشه، بس‌که صحنه‌ها و خشونت رفتار آدم‌ها دل‌خراشه.

این کتاب واقعا بخش تاریک جامعه بازگو میکنه و این که انسان ها می توانند چقدر می توانند وحشتناک باشند و از روی خشم و نفرت انسانیت فراموش کنند .

حماقت مردم و اثر جمعی رو این کتاب نمایان میکنه و این که آدما چقدر میتونن وحشتناک باشن.