❤️ انتخاب عشق، از احساس تا آگاهی. چرا بعضی رابطه‌ها می‌مانند و بعضی نه؟

⚫خودشناسی را از کجا باید شروع کرد و اصلا تا کجا می‌توان گفت «من خودم را می‌شناسم»؟ ⚫آیا با شناختن ویژگی‌ها، ترس‌ها، نیازها و الگوهای رفتاری‌مان به خودشناسی می‌رسیم، یا باید خودمان را در موقعیت‌های واقعی، مخصوصا در رابطه با دیگران، هم بشناسیم؟ ⚫آیا ممکن است آن‌قدر درگیر شناختن و تحلیل کردن خودمان شویم که به جای زندگی کردن، مدام خودمان را بررسی کنیم؟ ⚫مرز بین خودشناسی مفید و خودکاویِ افراطی کجاست؟

ساخته‌شده توسط Rosalire

چطور بفهمیم چیزی که در یک رابطه «نیاز» می‌نامیم، واقعا یک نیاز سالم است یا کمبودی که می‌خواهیم از طریق یک آدم دیگر جبرانش کنیم؟ مثلا نیاز به محبت، توجه، امنیت یا دیده‌شدن تا کجا طبیعی است و از کجا تبدیل می‌شود به اینکه از طرف مقابل انتظار داشته باشیم چیزی را در ما جبران کند که خودمان با آن روبه‌رو نشده‌ایم؟

ساخته‌شده توسط Rosalire

از کجا بفهمیم خواسته‌ها، معیارها و حتی تعریفمان از عشق، حاصل انتخاب خودمان است و نه چیزهایی که از خانواده، جامعه و تجربه‌های گذشته یاد گرفته‌ایم؟

ساخته‌شده توسط Rosalire

اگر از ما بپرسند «خودت را برایمان توصیف کن»، چقدر از چیزی که می‌گوییم واقعا شناخت خودمان است و چقدر تصویری است که دوست داریم از خودمان داشته باشیم؟

ساخته‌شده توسط Rosalire

گاهی آدم‌ها سال‌ها در رابطه‌ای می‌مانند نه چون خوشحال‌اند، بلکه چون از شروع دوباره، تنهایی یا از دست دادن خاطرات می‌ترسند. از کجا بفهمیم داریم برای عشق و دوست داشتن تلاش می‌کنیم یا فقط از تنهایی فرار می‌کنیم؟ از ترس هایمان ؟

ساخته‌شده توسط Rosalire

خیلی وقت‌ها قبل از اینکه بدانیم چه کسی مناسب ماست، باید بدانیم خودمان چه می‌خواهیم، چه نیازهایی داریم، چه چیزهایی برایمان مهم است و چه مرزهایی داریم. سؤال : برای انتخاب یک رابطه سالم، شناخت خود مهم‌تر است یا شناخت طرف مقابل؟ یا هر دو ؟ چرا

ساخته‌شده توسط Rosalire

گاهی در شروع یک رابطه، فقط خودِ یک آدم را نمی‌بینیم، بخشی از نگاه ما از امیدها، تجربه‌ها و تصویری که در ذهنمان ساخته‌ایم شکل می‌گیرد. ممکن است ویژگی‌هایی را پررنگ ببینیم که دوست داریم وجود داشته باشند و چیزهایی را نادیده بگیریم که با تصور ما جور نیستند. در این بحث می‌خواهیم درباره این حرف بزنیم که چقدر در شناخت آدم‌ها واقع‌بین هستیم، چطور می‌توانیم تفاوت بین «شناخت واقعی» و «تصویری که ساخته‌ایم» را بفهمیم، و آیا دوست داشتنِ یک تصویر می‌تواند ما را از دیدن خودِ واقعی یک نفر دور کند؟ چرا گاهی آدم‌ها را آن‌طور که دوست داریم می‌بینیم، نه آن‌طور که واقعا هستند؟ و اگر بعدا بفهمیم اشتباه کرده‌ایم، آیا همیشه می‌شود این فاصله بین تصور و واقعیت را جبران کرد یا بعضی تفاوت‌ها مسیر رابطه را عوض می‌کنند؟

ساخته‌شده توسط Rosalire