۴ نظر ثبتشده
فئودور داستایفسکی
یکی از دلایلی که این کتاب رو دوست دارم اینکه راوی قابل اعتماد نیست. خیلی جالبه تو داری داستان رو از زبون آدمی میشنوی که از وسط های داستان دیگه بهش اعتماد نداری و تا پایان داستان دلت میخواد اون دختر رو نجات بدی از دست راوی داستان
لیانید آندری یف
چرا باید این کتابو خوند؟ به زیبایی و هنرمندانه مسئله ی اخلاق رو به ما نشون میده آندریف به نظرم حتی زیباتر از داستایفسکی در کتاب جنایت و مکافات از ذهن یک جنایتکار جهان را به ما نشون میده میدونی فرق این دوتا نویسنده اینجاست که توی جنایات و مکافات قهرمان داستان آخرش به رستگاری میرسه و گناهش رو میپذیره اما در تنگنا ، قاتل احساس پشیمونی نمیکنه و مسئولیت گناهش را نمیپذیره
لئو تولستوی، لیو تالستوی، لیف تالستوی
مرگ آگاهی شاید مهمترین پیام این داستانه ، اینکه تمام لحظات زندگی ، با تمام وجودت زندگی کنی اما با آگاهی از مرگ نباشه ، امکان پذیر نیست. اگر مرگ رو در ناخودآگاهت انکار کنی نتیجه اش یه زندگی سرد و پوچه
عباس معروفی
همین امشب داشتم درباره ی این کتاب با دوستم صحبت میکردم شاید برای همین اولین کتابیه که ثبت میکنم. کتاب خیلی زیبا و عمیق به مقوله ی تنهایی میپردازه، البته موضوعات زیادی در این داستان در جریانه اما «تنهایی» به طور مشخص در لا به لای اتفاق های کتاب به چشم میاد. حتی اتفاقی که برای آیدا افتاد