- یکتا -

وای این کتاب شاهکار بود به همون اندازه و حتیییی بیشتر کتاب ۱۹۸۴ جورج اورول رو هم دوست داشتممم:)

اصلا دوسش نداشتممم به نظرم افتضاح بود

فقط منم که دراپش کردم و دوسش نداشتم؟!🫣

اصلا دوسش نداشتممم اصلااا صد صفحه اولش که چرت بود صد صفحه دومشم در حد یه داشتان بچگونه بود برام🌚

خیلی حس و حال قشنگی داشت ؛ دیدگاهش جدید بود و دوسش داشتم واقعا:)

خیلی خیلی این کتابو دوست داشتممم واقعا خیلی داستان قشنگی رو روایت میکرد..:)

«هیچکس تا حالا نگفته زندگی آسونه.»

«+ ورزش چی میتونه بهمون بده؟! ما همه ی عمرمون رو وقفش میکنیم و در بهترین حالت باید امید چی رو داشته باشیم؟! چندتا لحظه ی شیرین… چندتا پیروزی ، چند ثانیه احساس اینکه از آنچه واقعا هستیم مهم تریم ، لحظات کوتاهی که میتونیم تصور کنیم ماها… جاودانه ایم. و همه اش هم دروغه. حقیقت اینه که اصلا مهم نیست. - تنها چیزی که ورزش به ما میده همین لحظه هاست ، اما مگه زندگی غیر از همین لحظه ها چه کوفتیه ، پیتر؟!»

«یک بار یکی از او پرسید ورزشی هست که دوست نداشته باشد و او در جواب گفت: سیاست. باید پخش این ورزش رو از تلویزیون قطع کنن.»

«از ته دل برابشان همان آرزویی را خواهد کرد که همه ی ما وقتی چیزی را ترک می کنیم برایش داریم: که بروند به درک ، که هیچ چیزی بدون ما درست کار نکند ، که ما خیلی مهمیم و بدون ما نمیتوانند. اما هیچ اتفاقی نخواهد افتاد…»

«سخت تمرین کن ، آسان ببر»

«ازدواج طولانی مسئله ی پیچیده ای است ، خیلی پیچیده. آن قدر پیچیده که اغلب آدم ها گه گداری از خودشان میپرسند: به خاطر عشقه که دارم به این ازدواج ادامه میدم یا فقط به این دلیله که نمیخوام کس دیگه ای بیاد و مزاحمم بشه و بخواد از اول من رو بشناسه؟!»