📖 یک جمله، یک گفت‌وگو

این جمله را برای گفت‌وگوی جدید انتخاب کرده‌ام: «سخت‌ترین کار از یاد بردن کسی است که هرگز نداشته‌ای.» 📚 من لیاقتم خداحافظی بهتری بود 🖋 آکیرا این جمله چند دقیقه ذهنم را درگیر کرد و هنوز هم رهایم نمی‌کند. نمی‌دانم بیشتر با «از یاد بردن و فراموش کردن» گیر کرده‌ام یا با «هرگز نداشتن و حسرت»؛ یا شاید با احساساتی گنگ‌تر... اما حسی آشناست... دوست دارم پیش از اینکه برداشت خودم را بگویم، اول نظر شما را بشنوم.

ساخته‌شده توسط Yusof

مبینا این جمله را از «قصر مالویل» برای این گفت‌وگو انتخاب کرده است: «در بندگی، منطق وحشتناکی است.» ✍️ روبر مرل مبینای عزیز، میزبانی این گفت‌وگو با شماست. خوشحال می‌شوم بیشتر درباره‌ی برداشت شما از این جمله و دلیل انتخابش بدانم. راستی، به نظرتان این منطق هولناکِ بندگی از کجا می‌آید؟ نظر شما و دوستان را هم با علاقه دنبال می‌کنم. 📚🌿

ساخته‌شده توسط Yusof

شهرزاد این جمله را از «پانزده زندگی اول هری آگوست» برای این گفت‌وگو انتخاب کرده: «این را برای تو می‌نویسم دشمن من دوست من خودت می‌دانی، قطعا می‌دانی باختی» ✍️ کلر نورث شهرزاد عزیز، میزبانی این گفت‌وگو با شماست؛ اگر دوست داشتی، بحث را از برداشتی که باعث شد این جمله را انتخاب کنی شروع کن و بعد دوستان هم می‌توانند از نگاه خودشان وارد گفت‌وگو شوند. 📚🌿

ساخته‌شده توسط Yusof

فام این جمله را از «گرگ‌های پوشالی» برای این گفت‌وگو آورده است: «نمی‌دونم آنابل... ولی فکرش رو بکن چه حسیه وقتی دست‌هات از شدت سرما بی‌حس میشن؛ درست وقتی دارن گرم میشن، تازه می‌فهمی چه دردی دارن.» ✍️ لارن پلک تصویری ساده از سرما، بی‌حسی و دردی که درست با برگشتنِ حس خودش را نشان می‌دهد؛ انگار گاهی آن‌قدر به یک وضعیت عادت می‌کنیم که تازه با تغییرش، متوجه می‌شویم چه چیزی را دیگر حس نمی‌کردیم فام عزیز، این بار میزبانی این گفت‌وگو با شماست؛ دوست داریم بدانیم چه چیزی در این جمله توجهت را جلب کرد و چرا خواستی همین جمله را با جمع به اشتراک بگذاری. 📚🌿

ساخته‌شده توسط Yusof

رزا این جمله را از نمایشنامه‌ی «درِ بسته» برای این گفت‌وگو آورده است: «دوزخ، دیگران‌اند.» ✍️ ژان پل سارتر جمله‌ای کوتاه که شاید در نگاه اول معنایش روشن به نظر برسد، اما در خود نمایشنامه می‌تواند معنای پیچیده‌تری پیدا کند؛ اینکه «دیگران» چگونه می‌توانند به بخشی از تجربه‌ی ما از خودمان و زندگی‌مان تبدیل شوند. رزای عزیز، میزبانی این گفت‌وگو با شماست؛ اگر دوست داشتی، بحث را از برداشتی که باعث شد این جمله را انتخاب کنی شروع کن و بعد دوستان هم می‌توانند از زاویه‌ی نگاه خودشان به این جمله وارد بحث شوند. 📚🌿

ساخته‌شده توسط Yusof

لیدی این جمله را از «سه تفنگدار» برای این گفت‌وگو آورده است: «عشق یک نوع لاتاری است که بردش مرگ است، پس خوشا به حال تو که باختی و نبردی؛ و اگر از من می‌شنوی، در این قمار تا توانی بباز و مبر.» ✍️ الکساندر دوما این جمله مخصوصاً آنجایی که باختن را به بردن ترجیح می‌دهد، به نظرم می‌تواند حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشد. لیدی عزیز، میزبانی این گفت‌وگو با شماست؛ اگر دوست داشتی، بحث را از برداشت خودت شروع کن و ببینیم دوستان چه برداشتی از این جمله دارند. 📚🌿

ساخته‌شده توسط Yusof

والنسی این جمله را برای گفت‌وگو برگزیده است: «هر روز یک قدم، هر قدم یک روز، فقط همین یک روز، از پس امروز بربیا....» کتاب: «راهی دراز برای رسیدن به آب» بیایید به گفت‌وگو بنشینیم. والِنسی عزیز، میزبانی این بحث با شماست؛ هر وقت مایل بودی، گفت‌وگو را شروع کن. منتظریم ببینیم این جمله و نگاه تو و برداشت دوستان از آن، ما را به کجا می‌برد. 📚🌿

ساخته‌شده توسط Yusof

خوشحالم که به «یک جمله، یک گفت‌وگو» پیوستید. فکر می‌کنم هرکدام از ما بین کتاب‌هایی که خوانده‌ایم، جمله‌هایی داریم که جایی در ذهنمان مانده‌اند؛ جمله‌هایی که شاید ساده بودند، شاید عجیب، شاید با آن‌ها موافق نبودیم، اما دوست داشتیم یک بار هم درباره‌شان با دیگران حرف بزنیم. برای شروع همین بحث، یک جمله از هر کتابی که خوانده‌اید، چه در حال مطالعه‌اش باشید و چه تمامش کرده باشید، پیشنهاد بدهید. اگر دوست داشتید، کمی هم از چیزی که در آن جمله توجهتان را جلب کرده بنویسید؛ همین چند خط کافی است. من جمله‌ها را در بحث‌های جداگانه، به نام خودتان، قرار می‌دهم و اگر مایل باشید، خودتان هم می‌توانید گفت‌وگوی مربوط به جمله‌تان را پیش ببرید. دوستانتان را هم دعوت کنید. امیدوارم کم‌کم جمع گرم و خوبی شکل بگیرد؛ جمعی که هرکس بتواند جمله‌ای را که با خودش آورده، با بقیه قسمت کند. 📚🌿

ساخته‌شده توسط Yusof