۴۰ نظر ثبتشده
تامس هاردی
کتاب بدی نیست. داستانش خواننده رو درگیر می کنه و پیامش هم واضحه (به نظر من البته) سبک نگارش هاردی هم ساده و گیراست... نکته مثبت کتاب این بود که هاردی در این کتاب چقدر زن سنتی (در آن زمان انگلستان) و عقاید مرد سالاری اون دوره رو نقد کرده و زیر سوال برده ... حتی نقدی هم بر دین گرایی افراطی کرده. ولی چیزی که اذیتم کرد پایان کتاب بود که یکم هندی بازی شد ولی برای یک بار خوندن بد نیست.
پائولو کوئلیو
داستان درباره زنی است که دنبال پدر و مادر واقعی خودش می گرده. کلا یکم حالت کتاب روحانی طور بود. نمی دونم چطور بگم ولی دیگه از حالت اعتدال خارج شده بود. چون به اینجور چیزا معتقد نیستم، زیاد نتونستم باهاش ارتباط بگیرم.
یوناس یوناسون
من کتاب رو دوست داشتم. لحن طنز نویسنده و اتفاقات بامزه ای که در داستان اتفاق میفته نقاط قوته کتابه. از اون کتاب هایی هست که حواستون رو از زندگی پرت می کنه. اگر از کتاب های طنز خوشتون میاد، حتما بخونید.
امانوئل کارر
یکی از بهترین آثار کارر هست که کمتر بهش توجه شده. داستان روان و پر از احساساتی هست. نویسنده به خوبی از پس بیان احساسات یه پسر بچه بر اومده و اینقدر ما رو در گیر این احساسات می کنه که پایان کتاب تقریبا شوکه می شیم. اگر کتاب های کارر رو دوست دارید از این یکی غافل نشید.
اما داناهیو
همونطور که بقیه اشاره کردند، ماجرای کتاب واقعی بود و همین موضوع درک خواننده و حس همزاد پنداری رو بسیار تقویت می کنه. اینقدر جذاب بود که سال 2015 فیلم خوبی با بازی درخشان بری لارسون ازش ساختن. ولی من خود کتاب رو بیشتر دوست داشتم.
لمونی اسنیکت
موضوع کتاب برای من جدید و جالب بود. فصل های کوتاه، شوخی های به جا، نقل داستان های مختلف از ویژگی های خوب کتاب بود. پایان خوبی هم داشت. ترکیب جالبی از فلسفه و طنز بود.
هاروکی موراکامی
مثل بیشتر آثار مواراکامی سبک سورئال هست. اگر از این سبک خوشتون نمیاد به هیچ وجه سمتش نرید ولی اگر این سبک نوشته رو می پسندید، این کتاب رو هم دوست خواهید داشت. من خودم بدم نیومد ولی نمی تونم (مثل خیلی ها) بگم شاهکار بود.
پائولا هاوکینز
کتاب سرگرم کننده ای هست. نویسنده پیچ خوبی به داستان داده و به خاطر همین هم پیش بینی کردن داستان سخته. اگر از خوندن آثار جنایی لذت می برید. توصیه می کنم بخونید.
ادگار آلن پو، جک لندن، یاکوب واسرمان
من با این کتاب، کتابخون شدم. هرگز حسی که موقع خوندن این کتاب داشتم رو یادم نمی ره. یه نوجوون 11 ساله که خودش رو گرگ داستان می دید. همین حس که می تونم هر وقت می خوام یه شخص دیگه باشم پای من رو به دنیای کتاب ها باز کرد. ممنون از پسر همسایه (نریمان زندی) که این کتاب رو بهم هدیه داد.
هاینریش بل
من کتاب رو دوست داشتم حتی با وجود تلخی داستان. نویسنده حس فقر و بیچارگی رو هنرمندانه و واقع گرایانه به تصویر کشیده بود.
ادوگاوا رانپو، گلسرن بودایجی اوغلو
یکی از بهترین مجموعه داستان های کوتاه با درون مایه گوتیک ... مخاطب خاص خودش را دارد. اگر از ژانر ترسناک و گوتیک خوشتون میاد حتما بخونید وگرنه شاید براتون جذاب نباشه و مثل دوستان دیگری که کامنت گذاشتن خوشتون نیاد.
جان اشتاین بک
کتاب کم حجم و قشنگی بود... من کلا سبک و سیاق جان اشتاین بک رو دوست دارم. واقع گرایانه و رک واقعیت ها رو می گه.
میخائیل بولگاکف
یه کتاب کوتاه و شاهکار. برای شروع بولگاکف خواندن عالیه. به نظرم کل داستان کنایه و نقد روسیه آن زمان است که به شدت سعی می کرد خودش رو غربی و اروپایی جا بزنه در حالی که نمی تونست از سنت ها و ریشه های خودش فاصله بگیره.
کورت ونه گات، کورت وونه گات
برای من داستانش چندان جذاب نبود، مخصوصا که یکمی هم تخیلی بود. نویسنده صراحتا مخالفت خودش رو با جنگ و جنگ افروزی در سراسر کتاب اعلام می کنه و حتی جاهایی به تخیل خودش هم متوسل می شه.
فیلیپ راث
کتاب قشنگیه. به شدت منو یاد ناطوردشت از سلنجر می اندازه. من دوس داشتم کتاب و داستانش رو ... اگر از ناطور دشت خوشتون اومده بخونید.
غلامحسین ساعدی، سورن کی یرکگور، سورن کی یرکه گور
این کتاب ترسیم گر زندگی مردمی است تهی دست که در روستایی ساحلی در جنوب ایران زندگی می کنند و چیزی جز دریا و نخل ندارند. این مردم بدون هیچ ثروت و سرگرمی روزهای خالی از لطف خودشان را می گذرانند و از کاه کوه می سازند. اگر می خواهید به میزان خرافاتی بودن مردم ایران پی ببرید، این کتاب عالیه.
غلامحسین ساعدی
داستان متوسطی است درباره یک پزشک که برای فراموش کردن شخصی تهران رو ترک می کند و به روستایی دور افتاده پا می گذارد. آدم رو یاد فیلم های ایرانی دهه 80 می اندازد. برای وقت گذروندن بد نیست ولی به نظرم آقای ساعدی کتاب های بهتری هم دارد. مثل آشغالدونی و کتاب ترس و لرز
دینو بوتزاتی
کتاب دلهره آور و تلخیه درباره گذر عمر. نویسنده قصد داره بگه همین امروز و فردایی که داریم می گذرونیم عمر ماست و تا چشم بهم بزنیم، تمام می شه. در نتیجه اگر قصدی برای انجام کاری دارید بهتره دست بجنبانید. کتاب زیبایی بود.
یوزف روت
داستان سه نسل یک خانواده که داستان قهرمانی پدربزرگ بر دو سل دیگر سایه انداخته است. قلم نویسنده جذاب و روان بود. خود داستان خیلی پایان دلچسبی نداشت ولی در مجموع خواندنی بود.