Mika

اولین کتابی که از این نویسنده خوندم. حقیقتا ولی خلاصه رو خوندم خیلی جذب نشدم شروعش کنم ولی بعد از یه مدت همینطوری تفریحی شروع کردم و یهو دیدم نمیتونم بزارمش زمین. به نظرم چیزی که باعث شد من نتونم کتاب رو بزارم زمین این نبود که جیسون چطوری برمیگرده و مشکل رو حل میکنه، بلکه داشتم به تفاوت هر کدوم از جیسون‌ها با هم فکر میکردم و امیدوار بودم جوابی بگیرم. متن کتاب سبک و ساده‌ست و بخش‌هایی که درباره فیزیک کوانتوم و فرضیه جهان موازی صحبت میکنه جوری نیست که خیلی پیچیده باشه و شما متوجه روند داستان نشید، برعکس برای اینکه فیزیک کوانتوم رو درک کنین و به یه شناخت اولیه برسیدمناسبه به نظر من. هر شخصیت در نگاه اول گذراست ولی بعد توی داستان عمق پیدا میکنه و هیچکس به حال خودش رها نمیشه و این بخشی بود که من از داستان دوست داشتم. هیچ اسم اضافه‌ای نداشت و نشون داد همون تعداد محدود شخصیت چه گستره‌ای از نتایج رو میتونن بسازن. به نظر من کتابی بود که ارزشش رو زمانی نشون میداد که شما سعی کنین به سوال اصلی «اگر تمام مشخصات هویتی و سبک زندگی‌ای را از من بگیرید چه مولفه‌های مرکزی‌ای می‌بینید که باعث شده‌اند من، من باشم؟» جواب بدین.

داستان درباره سه تا دختر در آستانه سی‌سالگی عه که سالهای زیادیه باهمدیگه دوست‌ان. در کل 6 فصل دارین که زمان 3 فصل اول تابستون و 3 فصل دوم پاییز عه، هر فصل هم به نوبت از دیدگاه یکی از کارکترهاست. در طی داستان نویسنده سعی کرده بود مشکلاتی که از طرف جامعه و خصوصا خانواده گریبانگیر زنان میشه رو نشون بده. قلم نویسنده و دیالوگ نویسی‌هاش واقعا دوست‌داشتنی بود. فضای کتاب این حس رو به من داد که یه سری دوست‌ها قدیمی داشتم و خیلی وقته باهاشون در ارتباط نبودم و حالا اونها برگشتن و چند صفحه از دفترخاطرات‌شون رو بهم دادن و من رو هزاران هزار سوال از آینده‌شون رها کردن. نقاط منفی: - اسامی فرعی رو خیلی دیر توضیح میداد و معرفی میکرد؛ گاهی هیچ معرفی‌ای نبود و صرفا حدس میزدی - زمان وقوع اتفاقات مشخص نبود؛ بعضی‌ها انگار توی دهه هفتاد و هشتاد رخ میدن و بعضی‌های دیگه انگار به دهه نود رسیده. نقاط مثبت: + در هم تنیدگی زمان داستان‌ها عالی بود و بازی‌های زمانی عقب و جلو شدن از نگاه هر کدوم از سه نفر اصلی. + شخصیت سازی عالی بود و خیلی خوب میشد با شخصیت‌ها ارتباط برقرار کرد. کاملا ساده و صمیمی نوشته شده بود و تو توی درک شخصیت‌ها مشکلی نداشتی. ختم کلام در این داستان، هیچ نقطه اوج و اتفاق عجیبی رخ نمیده و خود روایت در بطن روزمره زندگی، باید خونده بشه، اگر دنبال هیجان و اتفاقات غیرمنتظره هستین این کتاب مناسب نیست.

«تعداد آدم‌هایی که بی‌مهبا یک ماهیتابه را در پیاده‌رو رها می‌کنند کم است. ولی اگر از قبل یک ماهیتابه آنجا باشد، و تو هم یک ماهیتابه داشته باشی که بخواهی از شرش خلاص بشوی، آیا این واقعا جرم محسوب می‌شود؟ اصلا اینطور به نظر نمیاید، مگه نه؟»

«یک چیز جالب درباره ادم‌های مقرراتی این است که برایشان مجازات کردن مجرم مهم‌تر از حل مسئله است، و یک چیز جالب درباره قانون‌شکن‌ها این است که وقتی یک‌نفر اول قانون رو می‌شکند، اینکه خودشان هم این‌ کار را انجام بدهند برایشان خیلی راحت تر می‌شود.»

«اگر تمام مشخصات هویتی و سبک زندگی‌ای را از من بگیرید چه مولفه‌های مرکزی‌ای می‌بینید که باعث شده‌اند من، من باشم؟»

«همه جزئیات بی‌اهمیت و نادیدنی‌ای که به‌اتفاق‌هم دنیای من را می‌سازند.»

«من فکر می‌کنم، برعکسِ اعتقاد مسیحی‌ها و کاتولیک‌ها، خیلی از انسان‌های زنده در واقع مُرده‌اند و آن‌ها که جان باخته‌اند زندگی می‌کنند. در نظر من، حوانی مثل این گئورگ که خودش را با یک بازوکا به کشتن داد زنده‌تر از مادر من است.»

«پشت سر گذاشتن عشق کار خیلی سختیه. حتی اگر باعث درد و رنجت باشه.»