Soli

«تضاد! انزوا تنها در انزوا موجوديت دارد. هنگامی كه تقسيم شود، بخار شده و ناپدید مى گردد.»

«اگر بخت ما بخت بود، دست خر برای خودش درخت بود.»

«اگر بخت ما بخت بود، دست خر برای خودش درخت بود.»

«فكر مى كردم كه او هميشه بايد بدود، بازى وشوخى كند. نمى توانستم تصور بكنم كه در مغز اوهم فكر مى آيد. نمى توانستم باور بكنم كه ممكن است اوهم غمناك بشود.»

«اين شب تأثيرى در زندگی من كَذاشت. تلخى گوارایی حس كردم كه حاضر بودم همان ساعت زندگی من قطع بشود، و اگر مرده بودم تاابد روح من شاد بود.»

«نمى دانى چقدر تنها هستم. اين تنهايى مرا اذيت مى كند. من خواهم امشب با تو چند كلمه صحبت کنم، چون وقتى كه به توكاغذمى نويسم مثل اين است كه باتو حرف مى زنم. اگر در اين كاغذ ((تو)) مى نويسم مراببخش. اگر می دانستى درد روحى من تاجه اندازه زياداست! روزها چقدر دراز است. عقربك ساعت آن قدر آهسته و كند حركت مى كندكه نمى دانم چه كنم. آيا زمان به نظر توهم اين قدر طولانى است؟ شايد در آنجابادخترى آشنا شده باشى؛ اگرچه من مطمئنم كه هميشه سرت توى كتاب است، همان طورى كه در پاریس بودى، در آن اطاق محقر كه هر دقيقه جلو چشم من است. حالايك محصل چینی آن راكرايه كرده، ولى من پشت شيشه هايم را پارچه كلفت كشيدهام تا بيرون رانبينم؛ چون كسى راكه دوست داشتم آنجا نيست. همان طور كه برگردان تصنيف مى كَويد: «زيرنده اى كه به ديار ديكَر رفت، برنمى كَردد.»»