«« اگر نمی خواهیم بازیچه ی دست هر فرومایه ای و تهی مغزی باشیم،اصول اولیه این است که محتاط و دست نیافتنی باشیم».»
صفحه ۱۲۷
The Schopenhauer cure
«درمان شوپنهاور» رمانی است که از دل گفتوگو، رواندرمانی و فلسفه، به سراغ تنهایی، رنج، معنا و وسوسهی تغییر میرود. اروین دییالوم در این اثر، داستانی میسازد که هم در فضای درمانی میگذرد و هم در لایههای فکری و وجودی شخصیتها نفس میکشد؛ جایی که هر جمله میتواند دری به گذشته، ترسها و انتخابهای ناتمام باز کند. محور داستان روی رابطهی میان یک رواندرمانگر و بیماری میچرخد که زندگیاش زیر سایهی اندیشههای شوپنهاور شکل گرفته است. در کنار این خط اصلی، روایت با بازگشت به جلسات گروهدرمانی و مواجهههای انسانی، تصویر دقیقی از آدمهایی میسازد که هر کدام با زخمهای عاطفی، احساس ناکامی، عشق، فقدان و میل به رستگاری دستوپنجه نرم میکنند. نثر کتاب روان و گفتوگومحور است، اما در عمق خود پرسشهای فلسفی مهمی را پیش میکشد: آیا انسان میتواند از رنج رها شود؟ آیا شناخت خود به آرامش میرسد یا فقط درد را روشنتر میکند؟ «درمان شوپنهاور» برای کسانی مناسب است که از رمانهای روانشناختی و فلسفی لذت میبرند و دوست دارند داستانی بخوانند که هم سرگرمکننده باشد و هم ذهن را درگیر کند.
جملههای ماندگار
«« اگر نمی خواهیم بازیچه ی دست هر فرومایه ای و تهی مغزی باشیم،اصول اولیه این است که محتاط و دست نیافتنی باشیم».»
صفحه ۱۲۷
«یکی از فوق العاده ترین کتاب ها خیلی توصیه می کنم خوندنش رو بی نظیره»
این جمله ممکنه بخش مهمی از داستان رو لو بده.
صفحه ۸۷ · فصل چهارم
«رنج های عظیم موجب می شوند رنج های کوچکتر دیگر احساس نشوند و بر عکس در نبود رنج های عظیم ،حتی کوچکترین درد سر ها و مزاحمت ها مایه ی عذابند.»
«آنجا ک من هستم ،مرگ نیست و انجا ک مرگ هست ،من نیستم .پس ترس از مرگ چرا؟[اپیکور]»
«زندگی، یعنی از دست دادن همه چیز؛ یکی پس از دیگری!»
۱ نفر این کتاب رو توی لیست مطالعه دارن
۱۴۰۵/۶/۱۰
کتاب های اروین یالوم سبک متفاوتی دارند ! من دوست دارم ولی خیلی سلیقه ایه … تقریبا صفر و صده یعنی اگه دوست داشته باشین خیلی خوشتون میاد و اگر خوشتون نیاد کلا دیگه حاضر هیستین موقع تموم شدن کتاب حتی ی خط از کتابم مرور کنید یا کتاب های بیشتری از اروین یالوم بخونید 😅🙌🏻