شهر خرس

«دعوا اصلا سخت نیست. سختی ماجرا این است که بدانی مشت اول را دقیقا کی باید بزنی…»

«لئو ، من که بچه بودم ، اگه شیرم می ریخت ، بابام من رو می زد. این به من یاد نداد که دیگه چیزی رو نریزم ، فقط من رو از شیر ترسوند…»

«تنها راه برای رهایی از ترس این است که ظلماتی در خودت بیابی بزرگتر از تاریکی بیرون..»

«مذهب جنگ نمیاره ، تفنگ ها هم خود به خود آدم نمیکشن ، میدونی کی اینکار هارو میکنه؟! جنگ و قتل و تعرض رو؟! آدم ها! آدم های آشغال!»

«هر کسی پیش از اتفاق افتادن یک فاجعه هزاران آرزو دارد ، اما پس از آن فقط یک آرزو.»

«اگه میخوای بدونی یکی دعواگره یا نه ، باید رو مشت هاش دنبال زخم بگردی ، نه رو صورتش.»

«از بچگی این فکر توی سرش دور می زند که چه حالی می دهد اگر ناگهان یخ زیر پایش بشکند و در تاریکی سرد آن زیر ناپدید شود. به نظرش آن پایین همه ی دردها و رنج ها رنگ می بازند. شاید خودکشی پدر باعث شده که او نه تنها از مرگ نترسد بلکه ، برعکس ، مشتاق آن باشد. تنها یک چیز را درک نمی کند و آن هم اینکه چرا پدر باید از تفنگ استفاده می کرد. جنگل ، یخ ، دریاچه ، سرما - این شهر به آدم هزاران موقعیت طبیعی می دهد برای مردن.»

«او مسافر زمانی است که در ماشین خودش گیر افتاده است.»