کتاب دوست‌داشتی و مفیدیه❤️
جامعه خانه کتاب بی
همه جمله‌ها و نقدهای کاربران
تازه‌ترین جمله‌های ماندگار و نقدهایی که کتاب‌خون‌ها درباره کتاب‌ها نوشته‌اند.
من این کتاب رو از انتشارات نگاه خوندم و‌انقدر از کلمات عربی استفاده شده که تا صفحه ۴۳ خوندم و دیگه ادامه ندادم. چطورآقای رحمت الهی کلمات روسی رو به عربی ترجمه کردن؟
«دختران کوبانی» روایتی مستند از زنانیه که در جریان جنگ با داعش، در کوبانی وارد میدان جنگ شدند. کتاب روی زندگی و انتخاب‌های این دخترها تمرکز داره و نشون میده چطور جنگ مسیر زندگی‌شون رو تغییر داد. سبک کتاب مستند و روایت‌محوره ، تصویر زنانی که در دل یک جنگ، بین ترس، زندگی و مبارزه قرار گرفته بودند. از تشکیل یگان مدافع حقوق زنان تا پیروزی و ازاد سازی مناطق اشغال شده توسط داعش.
کتاب جالبی بود اینکه از وقتی سریال یاغی رو دیدم دوست داشتم این رمان رو بخونم اصلا این کتاب رو با سریال یاغی شناختم.ولی احساسم اینه که پایان کتاب جالب‌تر از فیلم بود
بریده از همه، از زندگی تلخت، پناه میبری به خدای تاریکی‌ها، و این دیدار منجر به پیمانی است سرنوشت ساز میشود... راستی تو چه‌چیزی را معامله می‌کنی؟؟؟ ادلین دختری که در یک روستا با فرهنگی قدیمی زندگی می‌کند و برای رهایی و از ازدواجی اجباری، تن به معامله‌ای با خدای تاریکی می‌زند. او برای هدف فراتر و یک رهایی و یک زندگی بی‌نهایت، برای تجربه‌های جدید، روحش را در این معامله قرار می‌دهد. و این معامله دارای نفرینی عجیب است. نفرین فراموشی! اما نه برای ادلین! بلکه برای باقی افراد جهان!! نفرینی که منجر به به یاد نماندن ادلین و حتی نامش میشود... دیگر نه خانواده‌اش او را به یاد می‌آورند و نه دوستان و باقی افراد... و ادلینی که قرار است این عمر جاودان را با به یاد نماندن سپری کند. ... حالا ۳۰۰ سال گذشته است و ادی قرن‌ها زندگی کرده، دختری که تجربه‌های زیادی به دست آورده و راه‌هایی پیدا می‌کند تا اگرچه فراموش میشود اما تاریخ ساز شود. .. روایت کتاب در گذشته و حال در جریان است.. و بخش‌های داستان را نیز به سه شکل میتوان تفکیک کرد: ۱) زندگی با نفرین ـ روایتی از زندگی ادی است در سال‌های مختلف و تماشای جهان و روزگار گذراندنش. ۲) آشنایی با هنری ـ پسری که بر سر راه ادی قرلر می‌گیرد و با به یاد داشتن او سرنوشت ادی را تغییر می‌دهد. ۳) تاریکی ـ سایه‌ای همیشه افتاده بر زندگی ادی که هرسال طلب روحش را می‌کند. ... فضاسازی و قلم نویسنده: پردازش نویسنده بر حال‌و‌هوا یا به قولی وایب داستان کاملا موفقیت آمیز بوده است. از هنر و نقاشی‌ها تا شخصیت هنرمندان و احساساتی که در جریان است، نمایشگاه ها و موسیقی و کتاب و کتابفروشی و کشور‌های متفاوت در زندگی طولانی ادلین به شدت خواندنی بود. بله شاید در روند داستان اتفاقات هیجان انگیز به آرامی می‌افتاد اما شما قرار است روایت یک زندگی ۳۰۰ ساله را بخوانید، طبیعتا در یک زندگی با این عمر روز‌ها سریع نمی‌گذرند و به‌نظرم لازمه‌ی این داستان کند بودنش بود، حتی به نظر من میتوانست آرام و آهسته‌تر هم پیش برود. اما درک میکنم که وقتی خواننده در میانه‌ی داستان این رفت و برگشت های تاریخی را می‌خواند و جز حال و هوا و اتفاقات کوچک آنچنان چیز هیجان انگیزی نمیخواند چه دیدگاهی دارد. بگذریم... شخصیت ها:( شاید کمی با اسپویل ) شخصیت ادلین: دختری‌است فراری از وابستگی به آن روستای کوچک که در نهایت با معامله جاودانگی رهای رها میشود حتی از وابستگی چند ساعته آدم‌ها.. و این همیشه جذاب نیست. -- این قسمت از داستان مرا به یاد کتاب: زنی که پیر نمی‌شود انداخت که اثر فرانسوی و پر احساسی است -- شخصیت پردازی ادلین کامل است، با عقاید و دیدگاه‌های منحصر به فرد خودش، با تصمیم‌ها و چهره‌ای بی زمان تا همیشه زنده! . شخصیت دوم هنری است پسری که از جانب دختری که عاشقش بوده طرد شده و او هم پیمانی بر خلاف ادلین بسته و حالا همه به او به چشم عشقی جاودانه نگاه میکنند. -- اجازه بدید اینجا هم نام ببرم از فیلم obsessed که جدیدا خیلی هم سر و صدا کرده. -- ادلین و هنری دو مکملند ادی که به یاد سپرده نمی‌شود. و هنری که ایده‌آل همگام است. ... اما اگر خیال کردید تاریکی این میان ساکت می‌نشیند و اجازه می‌دهد این عشق سر بگیرد..وه که خیالی ساده انگارانه است.. . . زندگی نامرئی ادی لارو داستانی است خواندنی ایده‌ای جذاب و پردازشی خوب که خواننده را همراه خود می‌کند. فانتزی عاشقانه ( شاید رومنتزی ) و برای من به عنوان اولین رومنتزی تجربه‌ای فوق‌العاده‌ای بود. امتیاز من:4.5
نام من سرخ - اوهان پاموک هنرمندانه‌ترین داستان جنایی که می‌تونه وجود داشته باشه! دومین تجربه من از ادبیات ترکیه، داستانی که در ترکیه عثمانی و در قرن ۱۶ روایت میشه. داستانی جنایی اما به غایت هنری! .. سلطان به صورت محرمانه به نقاشان زمان سفارشی میده اما به قتل رسیدن یکی از این نقاشان تعادل این هنر را به‌هم می‌زنه. این یه داستان جنایی نیست که تا حالا مثلش رو دیده باشید و خونده باشید!! بلکه نبردی بر سر هنر سبک معنا و آینده اون... حالا قارا هنرمند تبعیدی به میانه این قتل‌ها وارد استانبول میشه و در این ماجرا‌ها قرار می‌گیره. کتاب در کنار که پلات جنایی به شدت جذابی که داره با قلم فوق‌العاده هنرمندانه‌ای نوشته شده که اون رو خواندنی‌ار می‌کنه. جذاب‌ترین بخش روایت کتاب راویان و شخصیت‌های متعددی هست که وجود داره، شخصیت‌هایی که اعتماد به هر کدام سخت‌تر از دیگری است، اما در نهایت روایت کلی اون‌هاست که معما را حل می‌کنه. راویانی مثل هنرمندها زنان رنگ‌ها درخت‌ها و حتی حیوانات! اگر عاشق داستان‌های جنایی عاشق هنر و ادبیات هستید این کتاب می‌تونه راضیتون کنه.
کتابه جالبی بود برای کسایی که به معنویت علاقه دارن. راجب کسی ک تمام زندگیش به دنبال پیشرفت دادنه روحه خودش بود. خیلی ها مثل حیوون فقط به دنیا میان، میخورن میخابن و میمیرن...
تامسن برخلاف بسیاری از آثاری که صرفا به بیوگرافی نظامی ناپلئون یا وقایع‌نگاری جنگ‌های او بسنده میکنند، اروپا را به مثابه یک «کل واحد» در نظر می‌گیرد و نشان می‌دهد که چطور سایه‌ی بلند بناپارت، حتی پس از تبعیدش به سنت‌هلن، بر سر تمام نهادهای سیاسی و حقوقی قاره باقی ماند. چیزی که در تحلیل تامسن برای من بسیار کلیدی و متمایز جلوه کرد، نگاه او به تضاد ابدی میان «نظم» و «آزادی» است. تامسن نشان می‌دهد که ناپلئون چطور به مثابه یک «مستبد مصلح»، میراث آشفته‌ی انقلاب فرانسه را با دیوان‌سالاری دقیق خود مهار کرد و آن را در قالب «کد ناپلئون» به تمام اروپا صادر کرد. اعتبار این کتاب برای من، زمانی دوچندان شد که تامسن را با مورخان نظامی‌محور مقایسه کردم؛ جایی که او به جای تمرکز صرف بر نبرد واترلو یا آسترلیتز، به تغییر ساختار طبقاتی و شکل‌گیری مفهوم ملی‌گرایی(ناسیونالیسم) می‌پردازد. او به زیبایی کالبدشکافی می‌کند که چطور ناپلئون با اشغال هر سرزمین، ناخواسته بذر ملی‌گرایی را در دل مردم آن سرزمین (به ویژه آلمانی‌ها و ایتالیایی‌ها) کاشت تا علیه خودش بشورند؛ و این همان طنز تلخ و دیالکتیکی تاریخ است. وقتی این اثر را در کنار نگاهِ مورخانی چون «اریک هابزبام» قرار می‌دهیم، می‌بینیم که اگر هابزبام بر «انقلاب دوگانه» (صنعتی و سیاسی) تاکید داشت، تامسن بر پیوستگی نیروهای تاریخ دست می‌گذارد. او به ما ثابت می‌کند که قرن نوزدهم، در واقع فرزند خلف دوران ناپلئون است. تامسن هم‌چنین نشان می‌دهد که چطور اتحاد اروپا، که امروز پروژه‌ای مدرن به نظر می‌رسد، ریشه‌هایی در رویای اقتدارگرایانه‌ی ناپلئونی داشت، اما با این تفاوت که ناپلئون می‌خواست این اتحاد را از بالا و با سرنیزه تحمیل کند. برای من هم، تجربه‌ی مطالعه‌ی این اثر بیشتر شبیه به درک منطق درونی قدرت بود. تامسن به ما می‌گوید که دوران ناپلئون فقط یک برش زمانی کوتاه نبود، بلکه آزمایشگاهی بود که در آن مفاهیم مدرنی چون «دولت-ملت»، «حقوق مدنی سکولار» و «توازن قوا» برای اولین بار در مقیاسی قاره‌ای آزموده شدند. او با قلمی که هم دقت آکادمیک دارد و هم کشش روایی، به ما می‌فهماند که چرا اروپای امروز، بدون درک آن تلاطم‌های بزرگ و بدون شناخت نبوغ و جنون بناپارتی، غیرقابل فهم است. این کتاب برای هر کسی که می‌خواهد بفهمد قدرت چگونه می‌تواند هم‌زمان ویرانگر و تمدن‌ساز باشد، یک نقشه‌ی راه بی‌بدیل است.
کتابی که قطعا بیشتر از یک بار ارزش خواندن دارد.
خیلی سلیقه‌ی من نبود. بنظرم کتاب توصیف شاعرانه‌ی عشق‌هایی نوجوانانه بود.بیشتر شعر بود تا داستان. شخصیت ها با روابط و احساسات جاری در داستان رفتار کودکانه‌ای داشتند. هرچند میشه گفت بازتابی از واقعیته و رفتارهایی که انسان‌های مثلا بالغ هم میکنن. (کمی اسپویل:) دختر داستان اول میگه عاشقم نشو بعد میگه چرا عاشقم نشدی بعد میگه منم عاشقتم و تو آدم بهتری هستی بعد بی‌درنگ میره سراغ عشق قبلیش بعد میگه عاشقم بمون من لیاقت عشق تورو دارم! / پسره هم که یه آدم منزوی و بی‌هویت و رسما دختر ندیده!
داستان جالبییه. به نوجوانان پیشنهاد میشه.
جالبه
تو روزای جنگ خواندمش خیلی دوسش داشتم😍✨
فانتزی جذاب✨
برای زنانی که صداشون شنیده نشد...
خیال‌انگیز، درام، پر از ماجرا و خنده. نباید از دستش داد.
خیال‌انگیز، درام، پر از ماجرا و خنده. نباید از دستش داد.
خیال‌انگیز، درام، پر از ماجرا و خنده. نباید از دستش داد.
خیال‌انگیز، درام، پر از ماجرا و خنده. نباید از دستش داد.
داستان سالی مک براید و ماجراجویی‌هاش که بعد از رمان بابالنگ‌دراز اتفاق می‌افته