خیلی قشنگ بود
جامعه خانه کتاب بی
همه جملهها و نقدهای کاربران
تازهترین جملههای ماندگار و نقدهایی که کتابخونها درباره کتابها نوشتهاند.
مینا@maminaنقداولین رمانی که اشتیاق خواندن را در من زنده کرد😍
عالیه! خصوصا اگه کسی بار اولشه که میخواد فانتزی بخونه. خط داستانی هوشمندانه، شخصیتپردازی جذاب! ۵/۵
یکی از بهترین کتابهایی که من خوندم .
به نظرم «عیبی ندارد اگر حالت خوب نیست» بیشتر از اینکه یک کتاب برای «خوب شدن» باشد، یادآوری میکند که لازم نیست همیشه خوب باشیم. گاهی پذیرفتنِ حالِ بد، خودش اولین قدم برای بهتر شدن است. 🌱
SSeti@setareنقد
کتاب صوتی گوش کردم حدودا ۳۰ ساعت بود نمایشنامه و عالی تر از عالی
پانی@paniz.tنقدخیلی این کتاب رو دوست داشتم اولین متابی بود که خوندم واسه همین دو بار کامل مجموعش رو خوندم و باید بگم خیلی زیباست اما به عنوان یک زن اصلا اون دوران رو دوست ندارم تنها علت اینکه خیلی دوسش دارم اینه که درباره اون دوران کلی اطلاعات داد یه دید جامعه شناسی میشه بهش داشت جغرافیا رو نشون میده و میشه از سختی های آن کلی درس گرفت
مینا@maminaنقدوایب خوبی داره
به نظرم هر کی این کتاب و نخونه نصف زندگیش بر فناست (البته اگر از این مدل کتاب ها اصلا خوشتون میاد)
کتاب سرگرم کننده ای بود. ده بیست صفحه اول خیلی باهاش حال نکردم ولی بعدش به طرز جالبی جذاب شد. اگه این کتاب رو خوندین برید سراغ دو حلقه ی دیگه از این سه گانه( نیاکان ما) . بارون درخت نشین و شوالیه ناموجود
این کتاب یک روز ازتون وقت میگیره که بخونید اما باعث میشه که توی این هیاهو یکم به فکر زندگی در لحظه باشی
تقریبا دوبار خوندمش یبار هم صوتی گوش دادمش
عالیییییی
بنظرم هر انسانی باید این کتاب رو بخونه و هر پنج سال یکبار هم بازم بخونه
بهترین کتابی که خوندم: آلبر کامو یه نابغهست.
اگر بهترین کتاب ادبیات ایتالیا نباشه، قطعا یکی از بهتریناست. جدای از کانسپت به شدت جذاب، جوری آدم رو درگیر خودش میکنه که به سختی میتونید کتاب رو زمین بذارید. البته چاپ نشر چشمه پیشنهاد میشه و بعد از خوندنش به سراغ دو کتاب دیگه از این سه گانه( نیاکان ما) برید. یعنی شوالیه ناموجود و ویکنت دونیم شده
به نظر من این کتاب یه شاهکار واقعی بود. من باهاش خندیدم، گریه کردم، عصبانی شدم و حتی همزاد پنداری کردم. با توجه به حجم کمی که داره قطعا پیشنهاد میشه
یکم داستان پیچ در پیچی داره
کتاب بسیار زیبایی بود، به خصوص قلم فلوبر و جزئیاتی که آدم احساس میکرد واقعا در یک روستای فرانسوی زندگی میکنه. طولانی بود اما روند داستان اصلا کند نیست. برداشت هایی که از جامعه میشه و احساس متناضی که در نهایت نسبت به شخص مادام بوآری دارید از این رمان یک کتاب به یاد موندنی میسازه.
اصلا پیشنهادش نمیکنم