
بو آیسبت
به عنوان کسی که سالها درگیر شناخت و درمان اضطراب و... بودم فکر میکنم اولین گام درمان(که به مرور تبدیل به بزرگترین مرهم هم میشه) شناخت نسبت به خودتون از طریق زیرنظر گرفتن و توجه به حالات، علائم، احساسات، عکسالعمل ها یا رفتار و تفکرتونه که چه خوب و کمککنندهست اگر با مطالعه همراه باشه. شما برای شروع تغییر، لازم به خوندن فلسفه یا تاریخ روانکاوی ندارید. همین کتاب های ساده و خلاصه شده هم میتونن به اندازهی خودشون راهنمای خوبی برای شما و مسیری که قراره طی کنید باشن. مهم شناخته چه با کتاب های علمی روانکاوی و چه با کتاب های کودک و نوجوان! این کتاب هم به زبان ساده نقشهی راه و مهمترین کمک هایی که میتونید به خودتون بکنید رو نشون میده و راهنمای خوبیه برای افرادی که مدام درگیر اضطراب و یا حملات پنیک هستن، تغییرات خلق و خو رو زیاد تجربه میکنن، از فرصتهاشون به خاطر ترس، خجالت، یا استرس و اضطراب استفاده نمیکنن، درگیری های ذهنی زیاد و آزاردهندهای دارن و صد البته کسانی که با چنین افرادی زندگی میکنن. در نهایت اگر حتی باعث دلگرمی یک نفر میشه، میخوام از طرف خودم بگم که این راه سخته اما پایان نیست و میتونید از پسش بربیاید :)



















