kaveh

داستایوفسکی و اثارش واقعا نیاز به تعریف و تمجید ندارن و همه حتی کسایی که به کتاب خوانی علاقه ندارن و یا حداقل هنوز شروع نکردن هم معمولا با اون و اثارش آشنایی دارن. شب های روشن میشه گفت اولین رمان عاشقانه من بوده و واقعا میشه گفت تجربه خوبی بود و به همین خاطر به شما هم پیشنهاد میکنم. در آخر به کسایی که به خوندن اثار داستایوفسکی علاقه دارن و نمیدونن از کجا شروع کنن هم پیشنهاد میکنم از این کتاب شروع کنن و اگر زیاد به فضا سازی های پیچیده (جملات و توصیف های سنگین و شاعرانه)ادبیات روسیه عادت ندارن از ترجمه اقای سروش حبیبی از نشر ماهی استفاده کنن.

مرگ یعنی چه؟ ما برای چه کسی و چرا زندگی میکنیم؟ اعمال ما نشان از حیات حقیقی ماست یا واکنش اجباری برای جلب رضایت جامعه؟ آلبر کامو در این کتاب به پاسخ به این سوال ها میپردازد و ما را در محیطی قرار میدهد تا بی رحم بودن جامعه در رابطه با مسائال مختلف را به ما نشان دهد و ما را با پوچی حقیقی درون ذهن اشفته اش آشنا کند. او در این کتاب مردی را به ما نشان میدهد که به شدت مورد خشم جامعه قرار میگیرد تنها بخاطر اینکه اعمالش منعکس کننده خوده حقیقی اوست بدون حس ترس از ترد شدگی از جامعه و تنها بخاطر اینکه این کار را در ان لحظه دوست دارد انجام دهد، و به همین منظور او را نه برای جرمی که مرتکب می‌شود بلکه بخاطر اینکه او را آنطور که هست نمیپذیرند و مجازات میکنند

به جرعت میشه گفت که کتاب بوف کور، مهمترین کتاب در ادبیات مدرنیسم ایران و جزو آثار ارزشمند این سبک در ادبیات جهانه و ترجمه این کتاب به 35 زبان زنده مهر تایید به این موضوعه. بعلاوه نکته جالب و شگفت‌انگیز این اثر تحریر، چاپ و انتشارش توسط صادق هدایت در سن بیست و هشت سالگیه که بزرگی این شخص رو نشون میده. اما جدا از این تعریف و تمجید ها کتاب بوف کور یک مشخصه مهم داره که باعث میشه به این اندازه در این صد سال محکوم به سانسور و سکوت شده باشه که اون هم فضای به شدت تاریک و غمگین این اثر در کنار ادبیات خارج از چهارچوب عرف جامعه‌‌ست و نشون دهنده میزان روشنفکری این شخص در صد سال گذشته‌ست. صادق هدایت در این کتاب با قلمی بسیار تاریک به طوری که هرکسی تحمل خوندنش رو نداره به جدال بین مدرنیته و جهل و خرافات موروثی جامعه میپردازه و قدرت این تفکرات پوسیده رو در یک چرخه زمانی در دو خط داستانی کتاب به نمایش میذاره.

هر انسانی در زمان درد و درماندگی بدنبال پیدا کردن جوابی برای علت زندگی و مرگه . ″هیچ″ از نگاه تولستوی تنها و شاید میشه گفت درست ترین پاسخ به تمام این سوالاته و اون به زبان ادبی در این کتاب به بهترین شکل این موضوع رو بیان میکنه. این کتاب یه درس زندگیه و به شدت پیشنهاد میشه.

فرق رویا و حقیقت چیه؟ از نظر من که تفاوتی ندارن و اهمیتی هم نداره که رویا ها چقدر برای ادم بزرگا قابل درک باشن چون در نهایت همه ی اینها دلیلی برای یاد گرفتن و لذت بردن هستن و نه بیشتر! من از شازده کوچولو یاد گرفتم که چجور دوست داشته باشم و تفاوت ها رو نه در ظاهر افراد بلکه در درون خودم ببینم شازده کوچولو خیلی چیزا برای یاد دادن و یاد گرفتن داره اگر به سوالاش جواب بدین و ازش سوال بپرسین... کتاب شازده کوچولو به همون اندازه که محبوب و معروفه لیاقت این توجه رو داره و میتونه من رو مجاب کنه که بارها و بارها بخونمش. این کتاب با هرکسی در هر سنی ارتباط برقرار میکنه و قول میدم بعد خوندنش هربار که آسمون و ستاره ها رو نگاه کنین شازده کوچولو براتون دست تکون میده.

کتاب 1984 جز زیبا ترین آثار علمی تخیلی تاریخ ادبیاته که با قلمی گیرا شما رو به جهانی سیاه و سفید میفرسته که توش بجز چند سانتی متر مکعب فضای درون مغز افراد هیچ چیز متعلق به خودشون نیست. این کتاب به زیبایی تمام یک جامعه پادآرمان شهر رو توصیف میکنه که توش چیزی به نام آزادی بیان وجود نداره و مردم بدون اینکه بدونن درحال فراموشی مفهوم زندگین. این کتاب هیچگونه تاریخ انقضایی نداره و برای هر نسل از هر دوره زمانی آموزنده‌س. هر ایرانی موظفه که یکبار این شاهکار ادبی رو بخونه!

«دایه‌ام گاهی از معجزات انبیاء برایم صحبت می‌کرد، به خیال خودش می‌خواست مرا باین وسیله تسلیت بدهد، ولی من بفکر پست و حماقت او حسرت می‌بردم!»

«′ایوان ایلیچ ، برای رفتن آماده ای!؟′ ″چرا که نه وقتی دیگر نمیجنگم! دیگر نمیترسم... دارم میروم به جایی که تاریکی نیست″»

«این ساختمان تا زمانی دوام خواهد آورد که مردم حاضر باشند زیر سقف دروغ زندگی کنند»

«با مشکل روبرو نشو، بسوزونش.»

«اگر ثروت جنبه عمومی پیدا کند، دیگر امتیازی برای کسی به وجود نخواهد آورد. وجود یک جامعه طبقاتی فقط بر اساس فقر و نادانی امکان پذیر است. اما سوال واقعی این بود که چطور میشود بدون اضافه کردن به ثروت و درآمد واقعی چرخ های صنایع را به حرکت درآورد. کالا ها باید تولید می‌شدند، ولی احتیاجی به توزیع آنها نبود و تنها راه عملی برای رسیدن به این هدف جنگ های پیاپی بود. ″برشی از کتاب 1984″»