Narges

«این دخترخانم گل دوست در شهر بمان نیست و به زودی به بیلاق می‌رود و گلدان راهم با خود می‌برد🪴-»

«„عيبى نداشت اگر دوستم هم نمى داشتى، مگر چه مى شد؟ همه چیز همان طور مى ماند، مى گذاشتیم همان طور بماند. فقط مثل يك دوست با من حرف مى زدى، كنار هم خوش بوديم ومى خنديديم وشادمانه به چشم هم نگاه مى كرديم و زندگی به همين منوال خوش خوشك مى گذشت. حتى اگر عاشق آدم ديگری هم مى شدى عيبى نداشت. توبا او خوش وخندان مى رفتى ومن از آن طرف خيابان نگاهتان مى كردم•»