جمله‌های ماندگار تنگنا

«مگر نه اینکه هرکاری که می‌کنیم ذیل جنایت در نظر گرفته می‌شود. کور باید باشی که این حقیقت را نبینی.»

«من هیچ بنی بشری را روی این کره‌ی خاکی به اندازه‌ی خودم دوست ندارم و در وجود خودم نه آن بدن حقیر و چندشناکی که فرومایگان برایش جان می دهند، بلکه افکار والای انسانی و آزادی‌ام را دوست دارم.»

«مردم وقتی به قله های بلند کوه های خفته در برف می نگرند، سراپا غرق در بهجت و تحیر می‌شوند اما اگر می‌فهمیدند در خودشان چه چیزی نهفته است هیچ کوه و هیچ شگفتی و زیبایی ای روی زمین نمی توانست آنها را چنان مبهوت کند که قدرت بی پایان افکار خودشان می‌توانست.»

«اگر تقدیر بشر تکیه زدن بر جایگاه خداوندی باشد، اریکه پادشاهی‌اش کتاب باید می‌بود.»

««در خویشتنِ خویش تنهایم.»»

««هر چه بیش‌تر به دیگران دروغ می‌گفتم، نزد خودم حقیقت را بی‌رحمانه‌تر بیان می‌کردم.»»

«آیا به راستی فکر میکنید شجاعت نمودی از جنون است؟»

«آه، ای جهان دیوانه، بدان که از این عوالم دیوانگی و سفاهت اگر بیدار شوی، خوف و وحشت در انتظارت خواهد بود! کجاست قدر قدرتی تا یاری‌ام کند؟ هیچ جا، هیچ! کجا باید بگردم پی آن چیز استوار و جاودان تا بیاویزم به آن این کمترین «من» را. این کوچک و بیچاره، این تنهای تنها را؟ هیچ جا، هیچ!»

«وقتی می‌خواهم دیوانگی‌ام را ثابت کنم، انگار عاقل می‌شوم و از این عقل برای اثبات آن دیوانگی کمک می‌گیرم و برعکس، وقتی تلاش می‌کنم که اثبات کنم عاقلم، درست شکل دیوانه‌ها می‌شوم.»

«تصور اینکه مجبورم کنند کاری را که دوست ندارم بکنم و دسترنج و شیره‌ی جان و اعصاب و زندگی‌ام را به ثمن بخس بخرند، خشم و اندوهم را برمی‌انگیزد.»

«هرگز نزد خودم به هیچ دروغی هشیار نبودم _ کلی‌ترین و در عین حال نازل‌ترین شکل انقیاد انسان. هر چه بیشتر به دیگران دروغ می‌گفتم، نزد خودم حقیقت را بی‌رحمانه‌تر بیان می‌کردم؛ منزلتی که کمتر کسی به آن دست پیدا کرده است.»

«زندگی جالب است و من آن را به خاطر راز سر به مهری که در بطن خود دارد دوست دارم.»

«جاده‌های زندگی تاریک‌اند و برای گذر از آن‌ها نیاز به مردان زبده‌ای است که چراغ‌افروزی کنند و راه بنمایند. تک تک آنها را باید همچون گوهری کم‌یاب گرامی داشت، چرا که همین عده معدود هستند که وجود باقی آن هزاران هزار وجود بی‌مصرف و معمولی را توجیه می‌کنند.»

«ماری مست را تصور کنید ،آری آری دقیقا ماری مست زهرش را یکجا جمع کرده بر تندی و چالاکی اش افزوده و دندانهایش تیز و زهر آگین است. مست است و در اتاقی بسته، اتاقی که آدمهای بسیاری در آن از ترس به خود می لرزند، می خزد و تن سردش را وحشیانه به آنها می مالد، دور پاهایشان حلقه میزند دندانش را در لب‌ها و در صورتش فرو می‌برد، در خود فرو می‌رود، گلوله می‌شود و خودش را نیش میزند اما انگار نه یک مار، که هزاران مار دارند به هم میپیچند و در هم میلولند و خود را نیش می زنند و میبلعند. آری، این مارها فکر من بودند، همان فکری که به آن ایمان داشتم و نجات و پناه خودم را در تیزی و زهر دندانهایش میدیدم. #تنگنا»

«اگر تمام موهبات شگفت انگیز و خارق العاده ای را هم كه در زندگی وجود دارد در نظر آوريم، باز چیزی با ذهن انسان برابرى نمى كند. نيرويى لاهوتى در آن است، وديعه اى فناناپذير است و از چنان نيروى بى حدى سرشار كه چیزی را ياراى ايستادن در مقابلش نيست.»

«انداختن شعله اى در انبار باروت آسان تر از اين است كه اجازه دهيد سايه كم رنگی از افكار جنون آميز دزدانه به ذهن تان بلغزد. و من اين را مى دانستم، خوب مى دانستم. اما كدام مرد دليرى است كه تصور خطر او را رمانده باشد؟»

«وقتی زنی عاشق می‌شود، دیگر درک کردنش ممکن نیست.»

«زیبایی غریبی هست در موجود زنده‌ای که اجزایش با هماهنگی خارق‌العاده‌ای با هم کار می‌کنند. و مرگ، مثل بیماری، مثل سال‌خوردگی، چیزی نیست مگر بر هم زدن این هماهنگی و به زشتی کشاندن آن زیبایی.»

«وقتی زنی عاشق می‌شود، دیگر درک کردنش ممکن نیست.»

««ما همه ممکن است برحق باشیم و این هم هست که شاید حق با هیچ‌کدام‌مان نباشد.»»

««چنان تنها هستم که راز دلم را حتی به خودم هم نمی‌توانم گفت.»»

««آیا هر کس که جرئت به زبان آوردن حقیقت را دارد دیوانه است؟»»

«یک قطره از زهر جنون کافیست تا خمره چندین نسل از نوادگان را بیالاید.»