خانه کتاب بی

تاریخ اندیشه های سیاسی در قرن بیستم 2: لیبرالیسم و محافظه کاری

نویسنده:حسین بشیریه
۱۶۳ بازدید

معرفی کتاب تاریخ اندیشه های سیاسی در قرن بیستم 2: لیبرالیسم و محافظه کاری

این جلد از مجموعه «تاریخ اندیشه‌های سیاسی در قرن بیستم» به سراغ دو جریان مهم و اثرگذار دنیای مدرن می‌رود: لیبرالیسم و محافظه‌کاری. حسین بشیریه در این کتاب، مسیر شکل‌گیری، دگرگونی و چالش‌های این دو سنت فکری را در بستر تحولات سیاسی و اجتماعی قرن بیستم دنبال می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه ایده‌ها در دل بحران‌ها، جنگ‌ها، دولت‌سازی‌ها و کشمکش‌های ایدئولوژیک معنا پیدا می‌کنند. کتاب برای خواننده‌ای نوشته شده که می‌خواهد سیاست را فقط در سطح رویدادها نبیند، بلکه ریشه‌های فکری و نظری آن را هم بشناسد. بحث‌ها به موضوعاتی مثل آزادی، نظم، دولت، سنت، فرد، عدالت و حدود مداخله حکومت می‌رسند و تصویری روشن‌تر از اختلاف‌های بنیادین میان لیبرالیسم و محافظه‌کاری می‌سازند. نثر کتاب دانشگاهی و تحلیلی است، اما برای مخاطب جدی علوم انسانی و علاقه‌مندان فلسفه سیاسی، سیاست و اندیشه مدرن خواندنی و پربار است. اگر به دنبال متنی هستید که به جای شعار، سراغ مفهوم‌پردازی و تاریخ ایده‌ها برود، این کتاب انتخاب مناسبی است.

مشخصات کتاب تاریخ اندیشه های سیاسی در قرن بیستم 2: لیبرالیسم و محافظه کاری

صفحات
424
زبان
fa
نوع جلد
شومیز
ISBN
-
چاپ اول
-

نسخه‌ها و ترجمه‌های موجود

درباره حسین بشیریه

تصویر حسین بشیریه

حسین بشیریه

مشاهده همه کتاب‌های نویسنده

جمله‌های ماندگار

نقل‌قول‌های تاریخ اندیشه های سیاسی در قرن بیستم 2: لیبرالیسم و محافظه کاری

افزودن جمله
مبین محمدی

@mobinmohammadi · ۵ آبان ۱۴۰۵

«برخی از نویسندگان مفاهیم لیبرالیسم و دموکراسی و اندیشه‌های مربوط به آن دو را، با وجود نزدیکی بسیار، جداگانه مطرح و بررسی می‌کنند. اندیشه‌های لیبرالی و دموکراتیک مبادی و منابع مشترکی دارند، اما در کاربرد تاریخی آن‌ها پیچیدگی‌هایی پدید آمده است. در این‌جا نخست آن دو مفهوم را به‌طور اجمالی جداگانه بررسی می‌کنیم. بااین‌حال باید در نظر داشت که گرچه تمیز میان آن دو در تحلیل ممکن است، حفظ چنین تمایزی در عمل و واقعیت دشوار است. اندیشه‌های لیبرالی مبنای فلسفی و نظری نظام‌های دموکراتیک غرب است. به این مفهوم، دموکراسی تحقق عینی و تعدیل شده نظریه لیبرالیسم است. جوهر لیبرالیسم تفکیک حوزه‌های دولت و جامعه، و تحدید قدرت دولت در مقابل حقوق فرد در جامعه است. لیبرالیسم از آغاز کوششی فکری به‌منظور تعیین حوزه خصوصی (فردی، خانوادگی، اقتصادی) در برابر اقتدار دولتی بوده است؛ و به‌عنوان ایدئولوژی سیاسی، از حوزه جامعه مدنی در برابر اقتدار دولت و بنابراین از دولت مشروطه و مقید به قانون و آزادی‌های فردی و حقوق مدنی، به‌ویژه مالکیت خصوصی، دفاع کرده است. بر طبق اصول لیبرالیسم حق دولت برای دخالت در زندگی خصوصی و مدنی باید با قیودی نیرومند و مشخص محدود گردد. اساس فلسفی چنین نظری این است که همه انسان‌ها از خرد بهره‌مندند، و خردمندی ضامن آزادی فردی است.»

در زندگی اجتماعی، گاهی دو مفهوم آن‌قدر به یکدیگر نزدیک می‌شوند که تفاوت‌های اساسی میانشان به‌تدریج از نظر پنهان می‌ماند. این اتفاق در سیاست اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، زیرا شباهت در واژه‌ها و شعارها لزوما به معنای توافق بر سر حدود قدرت، حقوق افراد یا شیوه‌ی اداره‌ی جامعه نیست. حتی ممکن است دو نفر از یک اصل مشترک دفاع کنند، اما هنگامی که پای تصمیم‌گیری و عمل به میان می‌آید، به نتایجی کاملاً متفاوت برسند. برای من، این مسئله یادآور فاصله‌ی میان پذیرفتن یک ارزش و درک پیامدهای واقعی آن است. دفاع از آزادی، عدالت یا مشارکت عمومی زمانی معنای دقیق‌تری پیدا می‌کند که روشن باشد هرکدام در چه شرایطی قابل تحقق‌اند و چه محدودیت‌هایی ممکن است با خود به همراه آورند. مفاهیم سیاسی زمانی به ابزار شناخت تبدیل می‌شوند که بتوانیم مرزهایشان را تشخیص دهیم و از یکی برای توضیح کامل دیگری استفاده نکنیم. این حساسیت در مواجهه با مسائل روزمره نیز کاربرد دارد؛ بسیاری از اختلاف‌ها از جایی آغاز می‌شوند که افراد تصور می‌کنند درباره‌ی یک موضوع واحد توافق دارند، درحالی‌که معنای متفاوتی از آن در ذهن دارند. گاهی روشن کردن همین تفاوت‌های پنهان، بیش از ادامه‌ی بحث بر سر مواضع ظاهری به فهم متقابل کمک می‌کند.

دیدن همه‌ی جمله‌ها

فعالیت خواننده‌ها

۰ نفر این کتاب رو توی لیست مطالعه دارن

به این کتاب امتیاز بده

ثبت نظر درباره این کتاب

نظر کاربران درباره کتاب تاریخ اندیشه های سیاسی در قرن بیستم 2: لیبرالیسم و محافظه کاری

مبین محمدی

۱۴۰۵/۸/۵

یکی از دشواری‌های سیاست این است که مفاهیمی مانند آزادی، امنیت و مسئولیت، هنگامی که به مبنای تصمیم‌گیری تبدیل می‌شوند، ممکن است نتایجی کاملا متفاوت از انتظار اولیه به بار آورند. محدود کردن قدرت دولت می‌تواند از استقلال فردی محافظت کند، اما پرسش از شرایطی که افراد واقعا قادر به استفاده از آزادی خود هستند همچنان باقی می‌ماند. حفظ نهادهای موجود نیز می‌تواند مانع بی‌ثباتی شود، درحالی‌که گاهی همان نهادها به استمرار مشکلاتی کمک می‌کنند که جامعه برای عبور از آن‌ها به تغییر نیاز دارد. این تناقض‌ها، با گسترش دخالت دولت در اقتصاد و زندگی اجتماعی، شکل ملموس‌تری پیدا کردند. در این میان مرزهای سنتی میان مسئولیت فردی و مسئولیت عمومی را جابه‌جا شدند. دولت دیگر صرفا در مقام حافظ نظم و حقوق ظاهر نمی‌شد؛ از آن انتظار می‌رفت در برابر ناامنی اقتصادی نیز واکنش نشان دهد. همین تحول، برداشت‌های متفاوتی از حدود مشروع قدرت سیاسی پدید آورد. در چنین فضایی، لیبرالیسم و محافظه‌کاری را نمی‌توان دو مجموعه‌ی کاملا یکپارچه از عقاید دانست. هر دو در مواجهه با مسائل تازه دچار انشعاب و بازتعریف شدند و درون هرکدام درباره‌ی اقتصاد، نهادهای سیاسی و دامنه‌ی اصلاحات اختلاف‌هایی شکل گرفت. حتی واژه‌های مشترکی که در دفاع از یک موضع به کار می‌رفتند، همیشه معنای یکسانی نداشتند؛ آزادی اقتصادی و آزادی سیاسی، برای مثال، الزاما به یک نوع سیاست‌گذاری منتهی نمی‌شدند. این تحولات نشان می‌دهند که اندیشه‌ی سیاسی تنها مجموعه‌ای از اصول انتزاعی نیست. مفاهیم در متن منازعات اجتماعی معنا پیدا می‌کنند و گاه در جریان همین منازعات، به ابزار دفاع از سیاست‌هایی متفاوت تبدیل می‌شوند. برای فهم یک موضع، شناخت تعریفی که از آزادی یا نظم ارائه می‌دهد کافی نیست؛ باید دید آن تعریف در عمل از چه مناسباتی حمایت می‌کند. از نظر من، مطالعه‌ی این دوره زمانی ارزشمند است که بتوان میان زبان نظریه‌های سیاسی و پیامدهای تاریخی آن‌ها ارتباط برقرار کرد. بسیاری از اختلافات ظاهرا روزمره درباره‌ی حقوق شهروندی و نقش دولت، ریشه در مناقشاتی دارند که طی قرن بیستم صورت‌بندی شدند و هنوز هم در سیاست معاصر حضور دارند. بازخوانی این مناقشات فرصتی فراهم می‌کند تا به جای پذیرفتن بی‌واسطه‌ی برچسب‌های سیاسی، مبانی و نتایج هر دیدگاه را بررسی کنیم.