این تابلو نشانه‌ی همیشگی بلایی است که آدمی بر سر روح خود می‌آورد.
جامعه خانه کتاب بی
همه جمله‌ها و نقدهای کاربران
تازه‌ترین جمله‌های ماندگار و نقدهایی که کتاب‌خون‌ها درباره کتاب‌ها نوشته‌اند.
M.H@mayyooنقدیه کتاب خیلییی عمیقه که در مورد زندگی نویسنده در زمانی که دچار افسردگی بوده، و اینکه بعد از خوندنش عاشقش میشیننن🥹✨
M.H@mayyooنقدیه رمان خیلی بامزه که هم عاشقش میشی هم یه خاطره برات میمونه هم میتونی ازش درس زندگی یاد بگیری🫶🥹✨
یادش بخیر. نوجوان که بودم خوندمش. ماجرایی که تو یه بستر تاریخی روایت می‌شه. حتما یه نگاهی بهش بندازین.
یادش بخیر. نوجوان که بودم خوندمش. ماجرایی که تو یه بستر تاریخی روایت می‌شه. حتما یه نگاهی بهش بندازین.
جزو معدود دفعاتی بود که فیلم رو بیشتر از کتاب دوست داشتم (محصول 2013). ولی درکل از ارزش ادبی کتاب چیزی کم نمی‌کنه. پیشنهاد می‌دم اول کتاب رو بخونین بعد برین سراغ فیلم که کتاب هم بهتون بچسبه.
کتاب عجیبی بود. اگه مثل من با انتظار یه کتاب طنز و مفرح و گوگولی دارین می‌رین سراغش فکر کنم یکم ناامید شین. پایان داستان به خصوص خیلی دپرسه. ولی اگه انتظارش رو داشته باشین جالبه.
کتاب عجیبی بود. اگه مثل من با انتظار یه کتاب طنز و مفرح و گوگولی دارین می‌رین سراغش فکر کنم یکم ناامید شین. پایان داستان به خصوص خیلی دپرسه. ولی اگه انتظارش رو داشته باشین جالبه.
واو... خاطره دوران کودکی من هم که اینجاست. به ده تا دوازده ساله‌ها به شدت پیشنهادش می‌کنم.
جالبه من این کتاب رو با جلد بعدیش (اسمش یادم نیست ولی موضوعش ادامه همین داستان بود زمانی که مسافرهای ما به ماه رسیدن و حالا می‌خوان برگردن زمین) خوندم. و نمی‌دونستم دوتا کتاب جدان. در کل ژول ورن حال و هوای خودش رو داره. پیشنهاد می‌شه.
استدلال‌ها و گمانه‌زنی‌های ژول ورن همونقدر که عجیبه، جالب هم هست. پیشنهاد می‌شه.
خاطره‌انگیز و بانمک. نباید از دستش داد.
شاهکار دافنه دوموریه. با رگه‌های تعلیق. گوتیک. تریلر. چطور دلتون میاد از دستش بدین؟
کتاب خیلی عجیبیه. تا اواخر داستان یه عالمه فکت پراکنده می‌شنوی از راوی و نمی‌دونی ربطشون به هم چیه. و آخر داستان... بوم. یهو ارتباط همه چیز با هم به زیبایی معلوم می‌شه و شاهکارش هم همین‌جاست.
کتاب جالبیه. به نظرم یه سری از دغدغه‌ها و راهکارهاش بیشتر مناسب مردم اروپا و آمریکاست تا آسیا و خاورمیانه. یعنی یه کوچولو به لایف استایل اون‌ها وابسته‌ست. و بخشی از محتوای کتاب هم خیلی جالب و جهان‌شموله. در کل پیشنهاد می‌شه.
«درمانگری مولانا» کتابیه درباره‌ی استفاده از نگاه و آموزه‌های مولانا برای روبه‌رو شدن با مسائل و چالش‌های زندگی. کتاب بیشتر از اینکه یک داستان باشه، سعی می‌کنه مفاهیم عرفانی و فکری مولانا رو به زبان ساده به زندگی امروز نزدیک کنه.
"من اگر به جای او(دکتر)بودم يک شب توی شام همه زهر می ريختم می دادم بخورند، آن وقت صبح توی باغ می ايستادم دستم را به کمر می زدم، مرده ها را که می بردند تماشا می کردم."
ای امان به کسی این 365 روز رو درک کنه🤕
شناخت عمیق‌تر از منطقه می‌توانست مؤثر باشد. برای نمونه، بسیار تأسف‌بار بود که آلمانی‌ها، حتی سازمان آبور، ایران و کردستان را عموما بخشی از جهان عرب می‌دانستند؛ خطایی اساسی که خود به‌تنهایی نشان می‌دهد آنان تا چه اندازه برای هرگونه فعالیت معنادار در این منطقه آمادگی نداشتند.
در واقع این کتاب روایتی از یکی از کمتر دیده‌شده‌ترین عرصه‌های جنگ جهانی دوم است؛ عرصه‌ای که در آن ایران به محل رقابت دستگاه‌های اطلاعاتی آلمان و متفقین تبدیل شد. نویسنده برای فهم این رقابت، ماجرا را از زمان شکل‌گیری روابط آلمان و ایران پیش از جنگ آغاز می‌کند؛ دوره‌ای که حضور تجاری، صنعتی و فرهنگی آلمان در ایران زمینه‌ای برای شکل‌گیری ارتباطات و شبکه‌هایی فراهم کرده بود که بعدها می‌توانستند اهمیت اطلاعاتی پیدا کنند. با آغاز جنگ، این روابط وارد مرحله‌ی تازه‌ای شد. سازمان‌های مختلف اطلاعاتی آلمان تلاش کردند از ظرفیت موجود در ایران برای جمع‌آوری اطلاعات، ارتباط با نیروهای محلی و انجام عملیات پنهانی استفاده کنند. رقابت میان سازمان‌های اطلاعاتی آلمان، اختلاف میان افراد و نهادها، مشکلات ارتباطی، ضعف در هماهنگی و دشواری انتقال اطلاعات، به تدریج شکاف میان طراحی یک عملیات و اجرای موفق آن را آشکار کرد. ساختار فصل‌های کتاب نیز دقیقا این مسیر را دنبال می‌کند: از برنامه‌ریزان و مأموران اطلاعاتی و رقیبان تا آموزش نیروها، عملیات و در نهایت «نقص‌ها و کمبودها» و «شکست». اشغال ایران در سال ۱۹۴۱ شرایط را برای آلمان دشوارتر کرد. حضور نیروهای بریتانیا و شوروی و شکل‌گیری یک فضای امنیتی جدید، امکان فعالیت آزادانه‌ی شبکه‌های آلمانی را محدود کرد و دستگاه‌های اطلاعاتی متفقین نیز به‌طور فعال در پی شناسایی و خنثی کردن این شبکه‌ها بودند. در نتیجه، ایران به عرصه‌ای برای رویارویی دو دستگاه اطلاعاتی تبدیل شد. سالیوان در روایت خود توجه زیادی به شخصیت‌ها و سرنوشت مأموران نیز دارد و حضور چهره‌هایی مانند MAX، MORITZ، SABA و دیگر مأمورانی که کتاب به‌طور جداگانه دنبال می‌کند، شکست یک دستگاه بزرگ را در سطح انتخاب‌ها و رفتار انسان‌ها نیز قابل مشاهده می‌سازد.