𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneنقدفیلمشو ببینید، 3 تا سینمایی هم اسم کتاب هاش.
جامعه خانه کتاب بی
همه جمله‌ها و نقدهای کاربران
تازه‌ترین جمله‌های ماندگار و نقدهایی که کتاب‌خون‌ها درباره کتاب‌ها نوشته‌اند.
𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneنقد𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneنقدیادمه وقتی نوجوان بودم علاقه شدیدی به هانیبال داشتم:) هنوزم دوسش دارم.
𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneنقدفیلمش بشدتتتتت خفن و عالی بودددد. در حدی که شاید لازم نباشه دیگه کتابشو بخونم راضیم کرد.
𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneنقدمن زیاد با آثار ایرانی ارتباط نمی‌گیرم مگه اینکه داستانش قشنگ باشه، این کتابم بد نبود من بیشتر به علاقه بین زری و یوسف جذب شدم.
انقدر کوتاه بود که من هیچی دانسته ای ازش ندارم انکار نخوندمش و من پیشنهادش نمیکنم.
رنج های عظیم موجب می شوند رنج های کوچکتر دیگر احساس نشوند و بر عکس در نبود رنج های عظیم ،حتی کوچکترین درد سر ها و مزاحمت ها مایه ی عذابند.
آنجا ک من هستم ،مرگ نیست و انجا ک مرگ هست ،من نیستم .پس ترس از مرگ چرا؟[اپیکور]
اگر زمانی قرار شد سفر بروم فکر می‌کنم دلم می‌خواهد قبل از حرکت جزئی‌ترین ویژگی‌های شخصیتی‌ام را یادداشت کنم تا وقتی برمی‌گردم بتوانم مقایسه کنم که چه بوده‌ام و چه شده‌ام. جایی خواندم بعضی مسافرها جوری قیافه و رفتارشان عوض می‌شود که موقع برگشتن نزدیک‌ترین بستگان‌شان هم آنها را به‌جا نمی‌آورند.
علف هرز هم قد می‌کشد، یعنی می‌شود بلند شد بدون آن که مفید بود.
یک نکته‌ی مهم دیگر این است که سارتر نشان می‌دهد کتاب و ادبیات همیشه فقط راهی برای شناختن خودمان نیستند گاهی می‌توانند راهی برای فرار از خودمان هم باشند.او از کودکی با کتاب‌ها برای خودش تصویری می‌سازد، تصویری از اینکه «من قرار است نویسنده و آدم مهمی باشم». بعدها که به گذشته نگاه می‌کند، می‌فهمد شاید بخشی از این تصویر، بیشتر از عشق به ادبیات، از نیاز به دیده‌شدن و مهم‌بودن آمده باشد. به نظرم همین نگاه صادقانه به خودش، یکی از جذاب‌ترین بخش‌های کتاب است.
«درِ تنگ» فقط داستان یک عشق ناکام نیست؛ درباره خطر تبدیل کردن اخلاق، عشق یا معنویت به کمالی دست‌نیافتنی است. ژید ما را مجبور نمی‌کند آلیسا را کاملا درست یا کاملا اشتباه ببینیم ،مسئله این است که آیا برای پاک ماندن باید از زندگی گذشت، یا پذیرفتن میل و عشق انسانی هم می‌تواند بخشی از یک زندگی اخلاقی باشد؟
کافه کرنک فقط درباره قربانی شدن نیست؛ درباره تغییر تدریجی انسان در شرایط ترس است. آدمی که زمانی اعتماد می‌کرد، ممکن است به جایی برسد که برای زنده ماندن، حتی به نزدیک‌ترین آدم‌ها هم با تردید نگاه کند.
Practice makes perfect 👌
شاید یکی از تلخترین مسائل رمان این باشد که ما فقط با انتخاب‌های خودمان زندگی نمی‌کنیم، با نگاه دیگران به انتخاب‌هایمان هم زندگی می‌کنیم. آنا فقط با یک رابطه نمی‌جنگد، با تصویری که جامعه از او ساخته نیز درگیر است.
در «مادام بوواری»، عشق همیشه نجات‌دهنده نیست، گاهی آدم عاشق تصویری می‌شود که از عشق ساخته، نه خودِ عشق.
فولبروک، فهم تاریخ وایمار را به رابطه‌ی میان ساختارهای تاریخی و کنش انسان‌ها پیوند می‌دهد و تأکید می‌کند که شرایط اجتماعی و سیاسی، امکان‌های پیش روی افراد را شکل می‌دهند، اما رفتار و تصمیم شخصیت‌های تاریخی نیز می‌تواند مسیر این شرایط را تغییر دهد. از این منظر، تاریخ نه محصول ساختارهایی کاملاً مستقل از انسان است و نه حاصل اراده‌ی چند فرد؛ بلکه از تعامل مداوم میان زمینه‌ی تاریخی و کنش انسان‌ها شکل می‌گیرد.
ماری فولبروک، تاریخ آلمان را از جنگ جهانی اول آغاز می‌کند و مسیر پرپیچ‌وخم آن را از امپراتوری آلمان و جمهوری وایمار تا نازیسم، جنگ جهانی دوم، تقسیم کشور و سرانجام اتحاد دوباره دنبال می‌کند؛ روایتی که در آن تغییرات سیاسی همواره درون تحولات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی معنا پیدا می‌کنند. یکی از ویژگی‌های مهم کتاب، فاصله گرفتن از روایت‌هایی است که تاریخ آلمان را صرفا به ظهور هیتلر و جنایات نازیسم محدود می‌کنند. فولبروک نشان می‌دهد که فهم این دوره نیازمند شناخت جامعه‌ای است که جنگ، شکست، بحران اقتصادی، بی‌ثباتی سیاسی و دگرگونی‌های اجتماعی را در فاصله‌ای کوتاه تجربه کرد. در چنین بستری، افراط‌گرایی سیاسی دیگر پدیده‌ای جدا از زندگی روزمره نیست و باید آن را در پیوند با تجربه‌ی عمومی جامعه بررسی کرد. جنگ جهانی اول در این روایت تجربه‌ای است که رابطه‌ی دولت، جامعه و شهروندان را دگرگون کرد. میلیون‌ها انسان با خشونت صنعتی، فقر و تغییرات ناگهانی در زندگی روزمره روبه‌رو شدند و همین تجربه، فضای اجتماعی پس از جنگ را تحت تأثیر قرار داد. فولبروک در بررسی جمهوری وایمار نیز توجه را به این مسئله معطوف می‌کند که ایجاد نهادهای دموکراتیک به‌تنهایی برای تثبیت یک نظام سیاسی کافی نیست. مشروعیت سیاسی، وضعیت اقتصادی، فرهنگ عمومی و تجربه‌ی تاریخی شهروندان همگی در دوام یا فرسایش یک نظم سیاسی نقش دارند. وایمار از همین منظر نمونه‌ای مهم از فاصله‌ی میان تأسیس یک نظام دموکراتیک و ریشه‌دار شدن آن در جامعه است. فولبروک نشان می‌دهد که بحران‌های اقتصادی و سیاسی زمانی اهمیت تاریخی پیدا می‌کنند که گروه‌ها و سازمان‌های سیاسی بتوانند برای آنها معنا و زبان مشترکی بسازند و بخش‌هایی از جامعه را حول آن بسیج کنند. از این زاویه، تاریخ نازیسم، تاریخ جامعه‌ای نیز هست که در شرایط بحرانی، در معرض شکل‌های تازه‌ای از سیاست توده‌ای قرار گرفت. توجه کتاب به زندگی اجتماعی، تجربه‌ی زنان، خانواده، نسل‌ها و تغییرات فرهنگی نیز تصویری متفاوت از تاریخ سیاسی آلمان ایجاد می‌کند. همین نگاه اجتماعی باعث می‌شود تاریخ یک کشور از مجموعه‌ای از نام‌ها و تاریخ‌ها به تجربه‌ی انسان‌هایی واقعی تبدیل شود. بخش مربوط به آلمان پس از ۱۹۴۵ نیز اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا فولبروک نشان می‌دهد که شکست نازیسم پایان یک مسئله نبود و جامعه‌ی آلمان وارد مرحله‌ای تازه از بازسازی سیاسی و اجتماعی شد. شکل‌گیری دو آلمان، تفاوت مسیرهای جمهوری فدرال و جمهوری دموکراتیک آلمان و سپس اتحاد دوباره، نشان می‌دهد که تاریخ پس از جنگ را نمی‌توان صرفا ادامه‌ی مستقیم گذشته دانست؛ هر دوره، نهادها و تجربه‌های تازه‌ای ایجاد می‌کند که خود به بخشی از تاریخ بعدی تبدیل می‌شوند. آنچه این کتاب برجسته می‌کند، اهمیت نگاه تاریخی به جوامعی است که در مدت کوتاهی چندین شکل متفاوت از نظم سیاسی و اجتماعی را تجربه کرده‌اند. آلمان قرن بیستم را نمی‌توان با یک علت واحد توضیح داد؛ جنگ، اقتصاد، فرهنگ، نهادهای سیاسی، تجربه‌های نسلی و تصمیم‌های انسانی در کنار یکدیگر مسیری پیچیده ساخته‌اند. فولبروک با قرار دادن این عناصر در یک روایت پیوسته، تاریخ آلمان را از مجموعه‌ای از نقاط عطف جداگانه به فرایندی تاریخی تبدیل می‌کند که در آن گذشته دائما بر امکان‌های آینده اثر می‌گذارد.
هم عاشقانه هم سیاسی هم تراژدی هنر ستیزی قدیم همش تو یه کتاب واقعا جذاب بود🥹🥹🫀
اين چشم هاى تو بالاخره مرا وادار به يك خبط بزرگی در زندگی خواهد كرد.» گفتم : اين خبط شما آرزوى من است.» 🍒🫀🫀🫀
اژدهایی در من نهفته است، تمام عمر با او در زد و خورد بوده ام. اوست كه از داخل مرا مى خورد و در ظاهر خوى درنده رابر من تحميل مى كند...