ارثیه هاثورن

دوسش داشتم.

«میراث هاثورن» برای من همان بازی جلد اول است، اما با صفحه‌ای بزرگ‌تر و قوانین پیچیده‌تر. نویسنده در این جلد همچنان با سرنخ‌ها، معماها و اطلاعات ناقص بازی می‌کند و تقریباً همیشه چیزی برای حدس زدن وجود دارد. یکی از نقاط قوت کتاب این است که بسیاری از اتفاقات صرفاً تکرار جلد اول نیستند و سرنخ‌های تازه، گذشته خانواده هاثورن را پیچیده‌تر می‌کنند. شخصیت‌ها هم در این جلد بیشتر فرصت پیدا می‌کنند تا روابط و تضادهایشان را نشان دهند، مخصوصاً آوری که باید با جایگاه جدیدش و رازهایی که درباره گذشته‌اش شکل گرفته‌اند کنار بیاید. در مقابل، همین زیاد شدن رازها و شخصیت‌ها گاهی روایت را شلوغ می‌کند و بعضی پیچش‌ها بیشتر برای شوکه کردن خواننده طراحی شده‌اند تا اینکه کاملاً طبیعی به نظر برسند. مثل جلد اول، مثلث عاطفی هم بخشی از توجه داستان را به خودش می‌گیرد و برای من همیشه به اندازه معماها جذاب نبود. با این حال، ریتم سریع و پایان‌های وسوسه‌کننده فصل‌ها باعث می‌شود کتاب را خیلی راحت کنار نگذاریم. چیزی که بیشتر از همه دوست داشتم این بود که کتاب نشان می‌دهد بازی هاثورن‌ها هنوز تمام نشده و هر جوابی می‌تواند سؤال تازه‌ای بسازد. به نظرم «میراث هاثورن» از نظر معما و هیجان یک قدم جلوتر از جلد اول است، هرچند از نظر انسجام همیشه به همان اندازه محکم نیست. در نهایت، این جلد بیشتر از اینکه جواب همه سؤال‌ها را بدهد، کاری می‌کند که بخواهیم بفهمیم پشت این بازی دقیقاً چه چیزی پنهان شده است. امتیاز من: ۴ از ۵

در کل خوبه

کل مجموعه رو خوندم برای من جالب بود به جز جلد اخر که هی راوی داستان عوض میشد