محدثه@mohdeseجملهبرخی چنینند که بلندی خود را در پستی دیگری، دیگران میجویند. به هزار زبان فریاد میزنند که: تو نرو تا ایستادهی من، بر تو پیشی داشته باشد!
جامعه خانه کتاب بی
همه جملهها و نقدهای کاربران
تازهترین جملههای ماندگار و نقدهایی که کتابخونها درباره کتابها نوشتهاند.
محدثه@mohdeseجملهمحدثه@mohdeseجملهبرخی چنینند که بلندی خود را در پستی دیگری، دیگران میجویند. به هزار زبان فریاد میزنند که: تو نرو تا ایستادهی من، بر تو پیشی داشته باشد!
محدثه@mohdeseجملهبرخی چنینند که بلندی خود را در پستی دیگری، دیگران میجویند. به هزار زبان فریاد میزنند که: تو نرو تا ایستادهی من، بر تو پیشی داشته باشد!
محدثه@mohdeseجملهبرخی چنینند که بلندی خود را در پستی دیگری، دیگران میجویند. به هزار زبان فریاد میزنند که: تو نرو تا ایستادهی من، بر تو پیشی داشته باشد!
Mahshid@mahshidجملههرجا که رنج باشد شادی هم حضور دارد.
Faeze@faezeجملهاگر کل زندگیم تا الان توی مسیر اشتباهی بوده باشد، چی؟
azade@azade.aجملهخدای من یک دقیقه ی تمام شادکامی! آیا این نعمت برای سراسر زندگی یک انسان کافی نیست؟
Mahshid@mahshidجملهفکر میکردم به همان حال ولم میکنی.
ملت عشق کتابی نیست که فقط دربارهی عشق باشد؛ *ملت عشق* یادآوری میکنه که گاهی برای پیدا کردن خودِ واقعیمون، باید خودمونو گم کنیم، همهچیزو زیر سؤال ببریم و از باورهای قدیمیمون رها شیم. ✨
صبور@heysaجملهامروز مرگ حسابی کفرم را درآورده است، مرگی که همهجا هست. گلهای سرخ روی میزم که وقتی مشغول نوشتنم با بوی خوش خود هوا را عطرآگین میکنند، همین گلها که به شکل هولناکی زندهاند، در واقع چیزی نیستند جز ذرات اجسادی که ما آنها را در آب میگذاریم و واداراشان میکنیم سه روز بیشتر به زیستن تظاهر کنند. مردم به این رنج و تقلا عشق میورزند، به تماشای سکرات مرگ.
صبور@heysaجملهدیگر همهچیز تمام شده است و او تا ابد خاموش است ــ سکوت سمج، ناشنوایی سمج، بیاعتنایی مخوف مردگان. ای مردگان عزیز، آیا دستکم اینک شادمانید که سرانجام از دست ما زندگان نابکار خلاص شدهاید؟
صبور@heysaجملهزشت این است که در این دنیا، برای آنکه تو را با آغوش باز بپذیرند، مهربانی و سادگی کفایت نمیکند.
صبور@heysaجمله«خاطراتی هست که تنها در اشیاﺀ زنده میماند.»
صبور@heysaجمله«بعد هم از من قول میگرفت هیچوقت نگذارم معشوقم از پیشم برود، نه به جنگ و نه به شهری از پی کاری. میگفت مرد آدم مثل بدن آدم است و نباید لحظهای از او غافل شوی. اما حالا دیگر دیرزمانی بود که معشوقهای احتمالیمان را در ذهن مرور نمیکردیم، چون سالها میشد که معشوق موجودی بود در دوردستها، موجودی ناموجود.»
You are a pastel-colored Persian carpet, and loneliness is a Bordeaux wine stain that won't come out.
صبور@heysaجملهو با احساسات نمیشد جروبحث کرد، چون زنها در آن استادند و مردها نوآموزانی خشن.
صبور@heysaجملهخداحافظی میکنیم و به راه خودمان میرویم. ما هم میشویم دو سایه بر دیوار: تصویری روزمره که ثبتش محال است.
صبور@heysaجملهتنهایی پیشهام شده، از آنجا که انضباط خاصی میطلبد، میکوشم بر آن تسلط کامل پیدا کنم. درعینحال، و گرچه دستش برایم رو شده، همچنان آزارم میدهد و بر دوشم باری است.
صبور@heysaجملهمن سعی میکنم رازی را که تاکنون به کسی نگفتهام فاش کنم؛ از تو میخواهم (همچنانکه پشتم به توست) که زندگیام را در دستهایت بگیری و بگویی آیا تا ابد محکومم در کسانی که دوستشان میدارم نفرت برانگیزم.
صبور@heysaجملهآن اشباح قديم مهگون را كه شب و روز پرسهگرد خيال منند، كه در خواب از اين دنده به آن دنده مىغلتند، كه فريادهاى آشفته سر مىدهند، كه انگشتهاى شبحوار خود را دراز مىكنند و تا بخواهم بگريزم به جانم چنگ میاندازند- سایههای کسانی که شاید خود آدم بوده باشند؛ خویشتنهای نازاده.