Fatemeh Gilani

واقعا مطابق دنیا و جامعه امروزی ماست، با اینکه داستان نقادانه و سیاسی ای بود ولی بسیار روان و جالب بود

جمله اولش ، شروعش…

داستان اجتماعی جالبی بود و ویکتور هوگو میخواست توی این کتاب بیشتر اعتراض خودش رو نسبت به اعدام شرح بده که خیلی واضح اینکارو میکنه ،برای من تأمل برانگیز بود فقط جزئیاتش زیاد بود یکم طولانی

من به پیشنهاد مهران مدیری خوندمش ولی اصلا دوسش نداشتم ، خیلی کند و حوصله سر بر بود شایدم تایم درستی نخوندمش

طنز تلخ کتابو خیلی دوس داشتم که سبک ژان تولیه ، پایانش واقعا جذاب بود و آلن نور بود برای خانوادش

ژان تولی واقعا نویسنده مورد علاقه منه بنظرم خیلی کم بهش پرداخته شده، آدم خواران که شاهکار بود و یک داستان قابل لمس برام بود این حجم از جهل ، موج سواری در قالب یک داستان بنظرم کار سختی بود ولی روند فوق العاده بینظیر و جذاب داشت و چون واقعی ام بود واقعا کتابی بود که منو به فکر فرو برد

«آیا زنده بودن ،بدون آنکه آدم ها به همدیگر کمک کنند،ارزشی دارد؟ آیا ممکن است که آدم سال ها و دهه ها و تمام عمر به زندگی ادامه بدهد ،بدون آنکه حتی یکبار برای مقابله با آنچه زندگی رویارویش قرار می دهد شهامت کافی داشته باشد و بازهم بتواند اسم خودش را مسیحی بگذارد و توی آینه به خودش نگاه کند؟»