خانه کتاب بی

اتاق شماره 6

Ward No. 6

نویسنده:آنتون چخوف
۲۹۸ بازدید

معرفی کتاب اتاق شماره 6

«اتاق شماره ۶» از مشهورترین داستان‌های آنتون چخوف، روایتی فشرده اما تکان‌دهنده از زندگی در یک آسایشگاه روانی و مرز باریک میان عقل، بی‌تفاوتی و رنج انسانی است. داستان در فضایی سرد و فرسوده می‌گذرد؛ جایی که بیماران، نگهبانان و پزشکان هرکدام در نوعی سکون و انزوا گرفتارند و همین فضا به‌تدریج به آینه‌ای از جامعه بدل می‌شود. در مرکز این اثر، رابطه‌ای میان یک پزشک بدبین و بیماری است که نگاهش به جهان، پرسش‌های عمیق‌تری درباره آزادی، کرامت و معنای زیستن برمی‌انگیزد. چخوف بدون شعار و اغراق، از دل گفت‌وگوها و جزئیات روزمره، اضطرابی آرام اما ماندگار می‌سازد؛ اضطرابی که هم روان‌شناختی است و هم اخلاقی. «اتاق شماره ۶» کتابی کوتاه، تیره و اندیشه‌برانگیز است که با نثر دقیق و موجز چخوف، مخاطب را به تأمل درباره رنج، بی‌عدالتی و مسئولیت فردی دعوت می‌کند. اگر به ادبیات کلاسیک روسیه و داستان‌هایی با حال‌وهوای فلسفی و انسانی علاقه دارید، این اثر انتخابی بسیار مناسب است.

مشخصات کتاب اتاق شماره 6

صفحات
92
زبان
fa
نوع جلد
جلد سخت
ISBN
9786226912747
چاپ اول
1892

نسخه‌ها و ترجمه‌های موجود

درباره آنتون چخوف

تصویر آنتون چخوف

آنتون چخوف

Anton Chekhov

آنتون چخوف نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس و پزشک روس است که با داستان‌های کوتاه و نمایش‌نامه‌هایش جایگاهی ماندگار در ادبیات جهان پیدا کرد. او در آثارش بیشتر به زندگی روزمره، تنهایی، ناکامی‌های انسانی و ظرافت‌های روانی شخصیت‌ها می‌پردازد و همین نگاه دقیق و کم‌پیرایه، نوشته‌هایش را متمایز کرده است. چخوف استاد ایجاز و حذف اضافات بود؛ به‌جای خطابه و قضاوت مستقیم، موقعیت‌ها و آدم‌ها را چنان تصویر می‌کرد که معنا از دل جزئیات بیرون بیاید. از میان آثار شناخته‌شده‌اش می‌توان به نمایش‌نامه‌های «باغ آلبالو»، «مرغ دریایی» و «دایی وانیا» اشاره کرد. داستان‌های کوتاه او نیز از مهم‌ترین نمونه‌های این قالب در ادبیات روسی و جهان به شمار می‌آیند.

مشاهده همه کتاب‌های نویسنده

جمله‌های ماندگار

نقل‌قول‌های اتاق شماره 6

افزودن جمله
Mahshid

@mahshid · ۱۴ مرداد ۱۴۰۵

«اگر ناپاکی جسمی و اخلاقی را از جایی برانیم، خود را به جای دیگر منتقل میکند. باید صبر کرد تا خود این ناپاکی از آنجا پر بکشد.»

صفحه ۱۹ · فصل پنجم

yegane

@yeganee · ۲۴ مرداد ۱۴۰۵

«آدم باید روحی داشته باشد که برآشفته شود وهمدردی کند.»

صفحه ۴۷

Mahshid

@mahshid · ۱۹ مرداد ۱۴۰۵

«باید برای درک زندگی تلاش کرد، خوشبختی واقعی در همین درک نهفته است.»

صفحه ۴۵ · فصل دهم

Mahshid

@mahshid · ۱۴ مرداد ۱۴۰۵

«اگر زندان و تيمارستان هست، پس كسى هم بايد درآن ها باشد. شما نباشيد، من نباشم، يك شخص سومى پيدا مى شود. صبر داشته باشيد، زمانى در آینده‌ی دور زندان ها و تيمارستان ها ديكَر وجود خارجى نخواهند داشت، ديگر نه ميله اى رو پنجره ها مى بينيد، نه لباس بيمارستان. مطمئنا چنين زمانه اى دير يا زود مى رسد.»

Asal

@asalvt · ۱۲ مرداد ۱۴۰۵

«هیچ‌کس در یک سیستم ناعادلانه، واقعاً بیرون از دایره‌ی آسیب نیست»

دیدن همه‌ی جمله‌ها

فعالیت خواننده‌ها

۱ نفر این کتاب رو توی لیست مطالعه دارن

به این کتاب امتیاز بده

ثبت نظر درباره این کتاب

نظر کاربران درباره کتاب اتاق شماره 6

Mahshid

۱۴۰۵/۵/۱۷

آدمی که از بیرون درباره رنج دیگران فلسفه می‌بافت، وقتی خودش وارد همان اتاق می‌شود، می‌فهمد رنج چیزی نیست که بتوان از فاصله‌ی امن درباره‌اش حرف زد.