@amir_mahdi · ۱۵ شهریور ۱۴۰۵
«هر مارکسیست «ارتدوکس» جدی میتواند تمام نتایج جدید را بیقیدوشرط بپذیرد و همهی احکام خاص مارکس را رد کند، بیآنکه حتی برای لحظهای مجبور باشد از ارتدوکسی مارکسیستی خود دست بکشد. بنابراین، مارکسیسم ارتدوکس نه به معنای پذیرش غیرانتقادی نتایج پژوهشهای مارکس است، نه به معنای «ایمان» به این یا آن اصل، و نه تفسیری از یک کتاب «مقدس» است. کاملاً برعکس، ارتدوکسی در مارکسیسم صرفاً به مسئلهیروش مربوط میشود و حاوی این باور علمی است که راه دستیابی به حقیقت، ماتریالیسم دیالکتیکی است. و روشهای این ماتریالیسم را نمیتوان گسترش، تکامل و ژرفا داد، مگر در مسیر خطوطی که بنیادگذاران آن طرح کردهاند. افزون بر این، ارتدوکسی مارکسیستی به معنی این باور است که تمام تلاشهایی که برای پشت سر گذاشتن یا «اصلاح» این [ماتریالیسم دیالکتیکی] انجام گرفتهاند، از سادهانگاری بیش از حد، ابتذال و التقاط سردرآوردهاند و ناگزیر سر در میآورند. مقالهی «مارکسیسم ارتدوکس چیست؟»(قسمت مقدمه)/جورج لوکاچ»
