شاه: 1298 تهران،1350 شیراز

معرفی کتاب شاه: 1298 تهران،1350 شیراز

«شاه: 1298 تهران، 1350 شیراز» رمانی ایرانی با حال‌وهوایی تاریخی و اجتماعی است که از دل دو زمان و دو شهر، به سراغ سایه‌های قدرت، حافظه و دگرگونی‌های فردی و جمعی می‌رود. عنوان کتاب خودش نشانه‌ای از رفت‌وآمد میان تهرانِ ۱۲۹۸ و شیرازِ ۱۳۵۰ است؛ جایی که گذشته و حال، سیاست و زندگی روزمره، و تجربه زیستن در بستر یک تاریخ پرتنش به هم می‌رسند. حنانه سلطانی در این اثر، بیشتر از آن‌که صرفاً روایت یک دوره تاریخی را پیش ببرد، فضایی می‌سازد که در آن آدم‌ها زیر فشار زمانه، خاطره و مناسبات قدرت دیده می‌شوند. شخصیت‌ها در چنین بستری با پرسش‌هایی درباره هویت، تعلق، ترس، و نقش فرد در برابر جریان بزرگ تاریخ روبه‌رو می‌شوند؛ همین مسئله به کتاب لحنی جدی و تأمل‌برانگیز می‌دهد. اگر به رمان‌هایی علاقه دارید که تاریخ را نه به‌صورت خشک و گزارشی، بلکه در پیوند با زندگی و تجربه انسانی روایت می‌کنند، این کتاب می‌تواند انتخابی جذاب باشد. «شاه: 1298 تهران، 1350 شیراز» برای خوانندگانی مناسب است که از داستان‌های فضا‌ساز، شخصیت‌محور و اندکی تلخ اما درگیرکننده لذت می‌برند.