Appointment with death
«ملاقات با مرگ» از آگاتا کریستی، رمانی جنایی و معمایی با فضایی تیره، فشرده و پرتنش است که در دل یک سفر و دورهمی خانوادگی شکل می‌گیرد. کریستی با مهارت همیشگی‌اش، از همان ابتدا حس اضطراب و پیش‌آمدی ناگوار را در پسِ گفت‌وگوهای ظاهراً عادی می‌نشاند و خواننده را آرام‌آرام وارد بازیِ ظریفِ سوءظن، ترس و راز می‌کند. در مرکز داستان، شخصیتی قدرتمند و سلطه‌گر قرار دارد که حضورش بر همه‌چیز سایه انداخته است. روابط خانوادگی، زخم‌های قدیمی، وابستگی‌ها و تنش‌های پنهان، لایه‌به‌لایه آشکار می‌شوند و هر شخصیت چیزی برای پنهان کردن دارد. این رمان بیش از آن‌که فقط یک معمای قتل باشد، مطالعه‌ای جذاب درباره فشار روانی، قدرت، و تاثیر حضور یک فرد بر کل یک جمع است. اگر به رمان‌هایی علاقه دارید که با فضای بسته، شخصیت‌های چندلایه و تعلیق تدریجی پیش می‌روند، «ملاقات با مرگ» انتخابی خواندنی است. این اثر هم حال‌وهوای کلاسیک‌های کریستی را دارد و هم با تمرکز بر روان شخصیت‌ها، تجربه‌ای پرکشش و ماندگار می‌سازد.
Agatha Christie
آگاتا کریستی نویسندهٔ بریتانیایی و از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های ادبیات جنایی و معمایی در جهان است. او با خلق پرونده‌های پرتعلیق، معماهای دقیق و شخصیت‌های ماندگاری مثل هرکول پوآرو و خانم مارپل، به یکی از مهم‌ترین نام‌ها در داستان‌نویسی پلیسی تبدیل شد. نثر او روان، موجز و حساب‌شده است و معمولاً با سرنخ‌های ظریف و غافلگیری‌های نهایی، خواننده را تا آخرین صفحه همراه نگه می‌دارد. رمان‌ها و نمایش‌نامه‌هایش همچنان از پرخواننده‌ترین آثار این ژانر هستند و جایگاهش را به‌عنوان چهره‌ای اثرگذار در ادبیات عامه‌پسند و معمایی تثبیت کرده‌اند.
مشاهده همه کتاب‌های نویسنده
جمله‌های ماندگار
@zhal · ۳ آبان ۱۴۰۵
«آن‌گاه من روی برگرداندم و همه ظلمها و ستم‌هایی را که در جهان بر مردمان می‌رفت، دیدم. آنان که ستم دیده بودند و از آسایش بهره نبرده بودند، می‌گریستند و فغان می‌کردند. ستمگران قدرت بسیار داشتند و ستمدیدگان را هیچ یاوری نبود. آن‌گاه من بر مردگان درود فرستادم، بر همه کسانی که اکنون نبودند، درود فرستادم. او که مرده است، خوشبخت‌تر از زندگان است و او که اصلا به وجود نیامده از مردگان نیز خوشبخت‌تر است، زیرا هرگز از پلیدی‌هایی که برای ابد زمین را فراگرفته است، آگاه نمی‌شود.»
صفحه ۹۷
۰ نفر این کتاب رو توی لیست مطالعه دارن
۱۴۰۵/۸/۳
یکی از داستان هایی از آگاتا کریسته که دوسش دارم. به نظرم بعد از خوندنش، فیلمش رو هم ببینید، خالی از لطف نیست.
