سی ودو حرف در گلویم بود

معرفی کتاب سی ودو حرف در گلویم بود

«سی ودو حرف در گلویم بود» عنوانی است که از همان ابتدا حال‌وهوای فشرده، شخصی و درونی کتاب را نشان می‌دهد. این اثر کوتاه، بیشتر بر حس‌ها، ناگفته‌ها و فشار حرف‌هایی تکیه دارد که در ذهن و زبان شخصیت‌ها انباشته شده‌اند؛ حرف‌هایی که گفته نمی‌شوند، اما حضورشان در تمام فضای روایت محسوس است. مهدی بیات در این کتاب سراغ لحظه‌هایی می‌رود که سکوت از گفت‌وگو پررنگ‌تر می‌شود. متن، روی مرز میان اضطراب، خاطره، دل‌گرفتگی و میل به بیان حرکت می‌کند و از همین راه فضایی صمیمی و در عین حال تلخ می‌سازد. اگر به روایت‌های کوتاه، فشرده و احساسی علاقه دارید، این کتاب می‌تواند شما را درگیر لحن و فضای خودش کند. «سی ودو حرف در گلویم بود» بیش از آن‌که بر حادثه تکیه کند، بر حال‌وهوا، ضرباهنگ جمله‌ها و تجربه زیسته شخصیت‌ها استوار است. برای خوانندگانی که به داستان‌های جمع‌وجور اما تأثیرگذار، نثر شاعرانه و متن‌هایی درباره فشارهای عاطفی و ناگفته‌های انسانی علاقه دارند، انتخابی مناسب است.