The necessary piece of a coherent whole
«تکههایی از یک کل منسجم» کتابی است درباره پراکندگیهای درونی انسان؛ جایی که احساسات، خاطرهها، ترسها و میل به فهمیدن خود، کنار هم قرار میگیرند و از دلشان تصویری صمیمی و تأملبرانگیز شکل میگیرد. این اثر با زبانی روان و لحنی نزدیک به تجربههای روزمره، سراغ لحظههایی میرود که آدمها میان رابطهها، انتخابها و زخمهای قدیمی، خودشان را گم میکنند. فضای کتاب بیشتر بر دروننگری، مکث و مواجهه با خویشتن استوار است. متنها و فصلها حالوهوایی دارند که برای خوانندهای که به روانشناسیِ تجربه زیسته، معناجویی و بازخوانی احساسات علاقه دارد، جذاب خواهد بود. اثر به جای روایت پرحادثه، روی جزئیات عاطفی و ذهنی تکیه میکند و همین باعث میشود خواندنش شبیه گفتوگویی آرام اما جدی با خود باشد. اگر به کتابهایی علاقه دارید که از رابطه، فقدان، رهایی، تردید و بازسازی درونی حرف میزنند، این کتاب میتواند همراهی مناسب باشد. «تکههایی از یک کل منسجم» بیش از آنکه بخواهد پاسخ قطعی بدهد، خواننده را به فکر کردن درباره تکههای ناتمام زندگی و امکان کنار هم نشستن آنها دعوت میکند.
مشاهده همه کتابهای نویسنده
جملههای ماندگار
@maryam_saeedi · ۲۴ مرداد ۱۴۰۵
«ما مسئول تصورات ذهنی دیگران از خودمان نیستیم نیاز به اثبات و دفاع به وجود نخواهد آمد اگر خودمان را بشناسیم و حد و حدود خود را برای خودمان تعریف کرده باشیم،در نهایت آدم ها هیچ گاه قادر به دیدن تصویر درستی از ما نیستند و این بخشی از زندگی و روابط است؛راحت باشید و نگران تصویر آدم ها از خودتان نباشید آنها هیچ گاه شما را نزدیک به آنچه هستید نخواهند دید.»
@khatereh_he · ۲۴ مرداد ۱۴۰۵
«شاید زندگی پیدا کردن بخشهایی از خودمان در تکههایی از یک کل منسجم است..»
@maryam_saeedi · ۲۴ مرداد ۱۴۰۵
«آدم ها ناگهان خداحافظی نمی کنند،ناگهان دلسرد نمی شوند و ناگهان رابطه را تمام نمی کننند جایی در مسیر رابطه اتفاق هایی می افتد دردهایی را تجربه می کنند که هر درد آنها را به تصمیمیشان نزدیک تر می کند و روزی ناگهان تصمیمشان را با ما در میان میگذارند آدم ها آرام آرام خسته می شوند،آرام آرام دلسرد می شوند از تمام تلاش هایی که کرده اند و دیده نشده اند.»
صفحه ۲۰۶
@maryam_saeedi · ۲۴ مرداد ۱۴۰۵
««وقتی اندوهگین هستیم به نظر می رسد این غم همیشگی باشد به نظر می رسد پایان شب به صبح وصل نمی شود به نظر می رسد کسی شبیه ما این غم را تجربه نمی کند اما یکی از واقعیت های زندگی این است که هیچ چیز باقی نمی ماند؛هیچ چیز ابدی نیست،نه لبخند های از ته دل و نه غم های نفس گیر »»
«زندگی بی تفاوت ترین جریانی است که درحال تجربه اش هستیم»
@sara__pcy · ۲۳ مرداد ۱۴۰۵
«همهی ما نجات یافتگان فراموشکار هستیم. ما یادمان میرود که چقدر زیبا دوام آوردیم و گذر کردهایم.»
@melika_mahmoodpoor · ۲۳ مرداد ۱۴۰۵
«بدون خیلی از نداشتهها میتوانیم زنده بمانیم و زندگی کنیم. تاریخ پُر است از آدمهایی که هیچ نداشتهاند اما تصمیم گرفتهاند ادامه دهند.»
صفحه ۴۲ · فصل اول
@melika_mahmoodpoor · ۲۳ مرداد ۱۴۰۵
«ما آدمهایِ تبدیل کردن دردها به رنجهایی چند سالهایم.»
صفحه ۳۱ · فصل اول
۲۱ نفر این کتاب رو توی لیست مطالعه دارن
۱۴۰۵/۵/۲۵
وقتی این کتابو خوندم دیدگاهم به رابطه ها به رفتار های اجتماعی و حتی فردی و رفتار های شخصی خودم حتی عوض شد ، خیلی کمک میکنه که چطور از یک دغدغه و منجلاب فکری عشقی رها شی یاد میگیری که خودت نجات گر خودتی و هیچ منجی جز خودت نمیتونه تو رو رها کنه ، واقعا ارزش خوندن و نگهداشتن توی قفسه برای روزای اینده که بش نیاز پیدا میکنی و داره
۱۴۰۵/۵/۲۳
این کتاب از اونایی نیست که بخونی و بری جلو تا تموم بشه . گاهی لازمه یه صفحه رو دوبار بخونی تا کامل درکش کنی من تا الان دوبار خوندمش و واقعا عالیه به نظرم
۱۴۰۵/۵/۲۷
در بین متن های این کتاب باید چیزایی که به خودتون مربوط میشه رو پیدا کنید. مثلا من بعد از خوندن اون بخشی که راجب نظر دیگران درمورد ما بود، به طرز جالبی دیگه از نگاه بقیه استرسی نشدم.. دیگه برای مدت مشخصی اصلا برام نظر آدمای رندوم در خیابون مهم نبود! اون مدت خیلی حالم بهتر شده بود و الانم خودم دارم روش بیشتر کار میکنم.
۱۴۰۵/۵/۲۴
«راضی ام. از خودم و از تصمیمهایم . از اینکه جایی تلاش برای به دست آوردنترا متوقف کردم و اجازه دادم زندگی فرصت های دیگری را نشانم دهد.» هر آدمی حداقل برای یکبار هم باید این کتاب را بخواند
۱۴۰۵/۵/۲۴
کتاب **«تکههایی از یک کل منسجم»** نوشتهی پونه مقیمی، دربارهی خودشناسی، احساسات و روابط انسانی است و به ما کمک میکند خودمان و احساساتمان را بهتر بشناسیم و بپذیریم.
۱۴۰۵/۴/۱۰
به اندازه ای که وایرال شده ارزشمند نیست. خیلی از مفاهیمی که توش هست رو ادم به صورت تجربی تو زندگی یاد گرفته و بی معنا میشه کتاب براش.
