ممرزا@mohrezجملهبنی آدم یعنی بنی عادت
جامعه خانه کتاب بی
همه جمله‌ها و نقدهای کاربران
تازه‌ترین جمله‌های ماندگار و نقدهایی که کتاب‌خون‌ها درباره کتاب‌ها نوشته‌اند.
ممرزا@mohrezجملهممرزا@mohrezجملههیچکس بی‌گناه نیست، اما جهان حتی به گناهانمان هم اهمیت نمی‌دهد. خورشید می‌تابد، مرگ می‌رسد، و ما در میانه‌ی این دو، فقط تماشاگرِ بی‌احساسِ خودمانیم
ممرزا@mohrezجملهپوچگرا کسی نیست که نا امید است؛ کسی است که میان خواست معنا و بی پاسخی جهان، شکاف را دیده است
ممرزا@mohrezجملهمسئله فلسفی که واقعا با اهمیت باشد، خودکشی است
ممرزا@mohrezجملهپوچی از رویارویی میل انسان به معنا با سکوت جهان زاده می‌شود
ممرزا@mohrezجملهاگر بازی را بردن نتیجه‌اش این می‌شد که فقط به آنچه می‌داند و آنچه به‌یاد می‌آورد اکتفا کند و از آنچه به آن امید بسته محروم بماند، پس عجب دشوار بود زندگی کسی که بازی را می‌برد
ممرزا@mohrezجملهشناخت یعنی همین: گرمای زندگی و تصویر مرگ
ممرزا@mohrezجملهخوب می‌دانست چقدر باطل و سترون‌است زندگی بدون دلخوشی و خیال
ممرزا@mohrezجملهولی چه‌کسی به تنهایی سوگواران اهمیت می‌داد؟
ممرزا@mohrezجملهبرای شناخت آدم‌ها لازم نیست منتظر قهرمانی‌شان باشیم؛ کافی است ببینیم در برابر رنج دیگران چه می‌کنند
ممرزا@mohrezجملهمن از آزادی‌ای که در اختیارم بود، برای محکوم کردن خودم استفاده کردم
ممرزا@mohrezجملهتنها یک چیز در جهان وجود دارد که انسان واقعاً آرزویش را دارد: اینکه دیگران او را دوست داشته باشند
ممرزا@mohrezجملهمن خودم را قاضیِ توبه‌کار می‌نامم؛ و اگرچه به دیگران اعتراف می‌کنم، در حقیقت خودم را محکوم می‌کنم.
ممرزا@mohrezجملهشیطان همیشه با چهره‌ای ترسناک نمی‌آید؛ گاهی در هیئت چیزی می‌آید که انسان بیش از هر چیز دیگری آرزویش را دارد.
ممرزا@mohrezجملهآدمی گمان می‌کند بر زندگی خودش مسلط است، اما گاهی یک میل کافی‌ست تا همه‌چیز را از اختیارش بیرون بکشد.
ممرزا@mohrezجملهانسان می‌تواند با دیگران بجنگد، اما از خودش گریختن دشوارتر از هر جنگی است
ممرزا@mohrezجملهوجود بر ماهیت، مقدم‌است
کتاب کلا توی مغز راوی داستان می‌گذشت و تفکرات و تنش‌ها و واگویه‌های خودش رو می‌خوندیم، اما یک چیزی که بود به نظرم انتخاب نویسنده‌ی کتاب که خودش آسیایی آمریکایی هست از کاراکتر جونیپر که سفید پوسته و اثر دوستش رو می‌دزده و ... خودش به نوعی نژادپرستی محسوب میشه یا نه اما توی کتاب به کرات به جونیپر از طرف آسیایی‌ها حمله میشه که چون خودش آسیایی آمریکایی نیست حق نداشته راجع به کارگران چینی کتاب بنویسه و بهش میگن نژادپرسته، در حالی که آخر کتاب می‌خونیم که خود جونیپر هم میگه همه به من میگن نژادپرستی ولی خود کسایی که به من حمله کردن هم نژادپرستن که خب این یه مورد رو به نظرم درست میگفت درسته خودش رو در نقش قربانی میدید اما خب این هم به نظرم درست نبود
قلمى که مثلاً «جورج الیوت» با آن «آسیاب کنار فلوس» را نوشته جز یک قلم معمولى چیزى نیست؛ اگر کسى الیوت را دوست دارد، بهتر است کتابش را بخرد و بخواند.
𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneنقدخوب بود.