قصر آبی

برای من از بقیه کتاب های کلاسیک متفاوت بود. انگار حتی نویسنده هم به دنبال رهایی از قید و بند دنیای ادبیات کلاسیک بوده. دوستش داشتم هرچقدر بیشتر به پایان کتاب نزدیک میشد برام جذاب تر میشد.

یکی از قشنگترین رمانهایی که میتونی بخونی🫠✨

من از ژانر کلاسیک فراریم اما این کتاب تونست منو تا اخرش بکشونه و نزاره جند بار ولش کنم‌و از اول بخونم. در کل فوق العاده نیست اما خوبه و ارزش یه بار خوندن داره.

یک اثر کلاسیک که اسمش کنار بزرگان این ژانره ولی واقعا به بزرگی اسمش نیست. داستان قشنگ و راحت خوانیه ولی اگر بعد آثاری مثل جین ایر و بلندی های بادگیر میاید سراغش، شاید نتونه راضیتون کنه. ولی به خوندنش، میرزه.

دلنشین بود , دختری معمولی که یک با یک اشتباه جسارت زندگی کردن رو به دست میاره و چقدر زیبا نشون میده انسانها بابت قضاوت نابجا دیگران فرصتهای زندگی متفاوتی که حتی ممکن هست خیلی بهتر هم باشه رو از خودشون دریغ میکنن.

یکی از دلنشین ترین های کلاسیک

قصر آبی؛ روایت شهامت در زندگی «قصر آبی» روایت دختری‌ست که شاید بتوان گفت به‌واسطه‌ی یک اشتباه، شهامت تغییر کردن و ساختن زندگی دلخواهش را پیدا می‌کند. داستان تا حدی کلیشه‌های رایج قصه‌ها را به هم می‌زند و همین باعث می‌شود مسیرش متفاوت و دوست‌داشتنی باشد. فضای شیرین و صمیمی کتاب هم از همان ابتدا مخاطب را با خودش همراه می‌کند و باعث می‌شود به‌راحتی جذب داستان شوید. برای من، یکی از نقاط ضعف کتاب توصیفات بیش از اندازه‌ی محیط بود. تشبیه‌های مداوم درباره‌ی شب و روز، طبیعت، فضا، زمستان و… از جایی به بعد کمی کلافه‌کننده می‌شد و احساس می‌کردم می‌توانست مختصرتر باشد. اما در مقابل، پایان زیبای داستان یکی از نقاط قوتش بود. کتاب خوشبختانه گرفتار اطناب‌های بیهوده، دوری‌های طولانی و اتفاقات آبکی و خسته‌کننده نمی‌شود؛ و همین باعث می‌شود وقتی به صفحه‌ی آخر می‌رسید، با آسودگی خاطر کتاب را ببندید. برای من، «قصر آبی» بیش از هر چیز، داستان جسارت بود؛ جسارتِ اینکه یک روز از زندگی‌ای که دیگر دوستش نداری بیرون بیایی و بالاخره انتخاب کنی زندگی را آن‌طور که خودت می‌خواهی زندگی کنی.

خیلی پیشنهاد نمیشه چیز خاصی نداره

شاید اسمشو خیلی بشنوید یا پیشنهاد بشه ولی اونقدرا خاص و بی نظیر نیست نه