گامبی وزیر

من گامبی وزیر را بیشتر از آنکه رمانی درباره «نابغه‌ای که شطرنج بازی می‌کند» بدانم، رمانی درباره نیاز انسان به تعلق داشتن می‌بینم. شطرنج مهم است، اما چیزی که داستان را زنده نگه می‌دارد این سؤال است: اگر تمام استعداد و موفقیتت را از تو بگیرند، چه چیزی از خودت باقی می‌ماند؟

لازم نیست برای لذت بردن از این کتاب بازیکن حرفه ای شطرنج باشید! این اثر به قدری خوانا و جذاب نوشته شده که حتی کسایی که شطرنج رو بلد هم نیستن میتونن ازش لذت ببرن سال پیش که سریال گامبی وزیر رو دیدم واقعا دوسش داشتم و نمی دونستم اقتباسی از یک کتابه با خوندن هر سطر کتاب، پلان به پلان سریال تو ذهنم مرور میشد که خب اینم لذت خاص خودش رو داشت. نکته جالبی که برام وجود داره این شدت علاقه آدما به یک بحث خاصه یعنی چطور ممکنه کسی این همه به چیزی علاقه داشته باشه حالا میخواد شغلش باشه درسش باشه یه رشته ورزشی باشه یه بازی کامپیوتری باشه یه فعالیت هنری باشه هر چی من که نمیتونم