Narges@unargesجملهوقتى زندگی را براى اولين بار به شكل يك كل ميبينى و عشق واقعى نسبت به اين كليت پيدا ميكنى،ارامش درونى بنظر هدفى كوچک و حقير مى ايد.
جامعه خانه کتاب بی
همه جملهها و نقدهای کاربران
تازهترین جملههای ماندگار و نقدهایی که کتابخونها درباره کتابها نوشتهاند.
Narges@unargesجمله
Atiye@lxatiyeجملهخدا بخواهد که باد سرِ بازی داشته باشد ، حالا یا با موی او یا با دل من ، چه فرقی میکند:)؟
Atiye@lxatiyeجملهتو دلم گفتم کاش آدم بتواند دنیا را بالا بیاورد و این همه دروغ و ریا نبیند. دنیا به دست دروغگو ها و پشت همانداز ها و کقه باز ها اداره میشود ، مردهشورش را ببرد.
سانتیاگو: بهتره به چیزایی که ندارم فکر نکنم بجاش به چیزایی که دارم فکر میکنم؛ من یه عالمه امید دارم بهتره به امید فکر کنم.
«نگران نباش، تو هنوز کلِ زندگی را در پیش رو داری»،
Mitra@mitrarجملهکلیشهای در دنیای موسیقی هست که میگوید هنگام پیانونوازی هیچ نُتی اشتباهی نیست. اما زندگیِ نورا ترکیبی از تمام سروصداهای ناموزون بود؛ قطعهای که میتوانست به اشکال زیبایی نواخته شود، اما در بدترین مسیر پیش رفت.
Mitra@mitrarجملهلحظات خوش هم اگر بهاندازهٔ کافی مهلت داشته باشند، میتوانند به درد تبدیل بشوند.
Narges@unargesجملهچیزهای اساسی را چشم نمیبیند، فقط با دل میشود خوب دید.
Narges@unargesجملهوقتی عاشق میشویم، هیچ توضیحی برای آنچه احساس میکنیم پیدا نمیکنیم.
خوبی مردن همینه، وقتی چیزی برای از دست دادن نداری، به هر خطری که دلت می خواهد تن میدی.
فکر کرد شاید نباید ماهیگیر میشدم. اما من برای همین کار به دنیا آمدهام.
شاهماهی من بالاخره باید یک جایی باشد.
Mahshid@mahshidجملهاحساسات همچون کودکانی درون ما هستند که با مقصود و پیامی خاص، ما را به سود خود فرا میخوانند. رنج، آن کودک آسیب دیده و گریان است که کمک و توجه ما را می طلبد.
حسی ناشناخته و درونی به او ندا میدهد که همهی رنج ها، تجربه ها، شکستها، پیروزیها و تاب آوریهای او در سراسر عمرش بی چیزی نبوده و نیست
Mitra@mitrarجملهناستنکا(فکر میکنم هیچگاه از گفتن اسمت خسته نشم)!
Narges@unargesجملهعشق، عجب معجزهای است.
Narges@unargesجملهچه چیزی در یک نام هست؟ آنچه گل رز مینامیم، به هر نام دیگری هم همانقدر خوشبو خواهد بود.
Narges@unargesجملهوقتی چیزی رو واقعاً بخوای، تمام کائنات دستبهدست هم میدن تا بهش برسی.
Narges@unargesجملهوقتی به دنبال رویاهات هستی، ممکنه گاهی زخمی بشی، اما بالاخره به مقصد میرسی.
دو دوست مبهوت و سرگشته در نور زننده کافه به همدیگر خیره شدند آخرین باری که همدیگر را رودررو دیده بودند، نیمی از سن و سال کنونیشان را داشتند. وقتی پسر بودند از هم جدا شده بودند و حال؛ زندگی از یکی از آنها یک فراری ساخته بود و از دیگری؛ مردی محتضر. هر دو در این فکر بودند که آیا ورقشان بد آمده بود یا بد بازی کرده بودند.