مغازه خودکشی

الن نشون داد امید همیشه پا برجاست

برخلاف اکثر نظرات به نظرم تا اون صفحات آخر خوب بود، ولی در آخر یک چیز بسیار بیخود نوشته شده بود، چیزی که هیچ ربطی به شخصیت اصلی نداشت، برای طنز تلخ درباره مرگ چیز آن‌چنانی نیست و قطعا کتاب های بهتری داریم ، هرچند میشه جوری نتیجه گرفت که انگار نویسنده با خودکشی بر اثر افسردگی آخر زمانی مخالف بوده و در عوض خودکشی با فکر اینکه ماموریت انسان در این زندگی به پایان رسیده یک چیز معمول می‌دیده، در کل انگار بازار کتاب اینستاگرامه، به وفور کتاب هایی ترند میشن که توشون اتفاق عجیب و بیربط افتاده نه اینکه واقعا ارزش مطالعه داشته باشه، کسانی که ازش لذت بردند رو هرگز سرزنش نمیکنم قطعا که چنین آثاری بودند که راه کتاب خوندن های مداوم رو اکثر افراد باز کردند

طنز تلخ کتابو خیلی دوس داشتم که سبک ژان تولیه ، پایانش واقعا جذاب بود و آلن نور بود برای خانوادش

از نشر چشمه خوندم ترجمه روان و عالی بود. پسری که با به دنیا اومدنش خانواده‌ش رو خوشحال کرد و مردم رو از مرگ نجات داد اما.....

چیزی که در این کتاب برام جالب بود این بود کسی که خودش به بقیه شادی و امید هدیه میداد در آخر می فهمی که او کوله باری از غصه و درد درون خودش حبس کرده بود و این موضوع در حدی هست که حتی خود خواننده هم متوجه اش نمیشه