«پروست و من» نوشته رولان بارت، کتابی کوتاه اما عمیق درباره نسبتِ نویسنده، خواننده و جهانِ ادبیات است. بارت در این اثر، با نگاهی شخصی و در عین حال تحلیلی، به سراغ مارسل پروست میرود و از خلال خوانشِ آثار او، تجربه خواندن، حافظه، زبان و هویت را به پرسش میکشد. این کتاب بیش از آنکه یک معرفی ساده از پروست باشد، گفتوگویی فکری با اوست؛ گفتوگویی که در آن مرز میان نقد ادبی، تأمل فلسفی و خاطرهنویسی کمرنگ میشود. فضای اثر آرام، اندیشمندانه و گاه اعترافگونه است و برای خوانندهای که به لایههای پنهان متن و معنای ادبیات علاقه دارد، جذابیت ویژهای دارد. «پروست و من» برای کسانی است که میخواهند ادبیات را نه فقط بخوانند، بلکه درباره سازوکار آن فکر کنند. نثر بارت فشرده، دقیق و تأملبرانگیز است و کتاب، با وجود حجم کم، پرسشهای مهمی درباره رابطه ما با متنهای بزرگ و اثر آنها بر زندگی ذهنیمان مطرح میکند.
مشاهده همه کتابهای نویسنده
جملههای ماندگار
@mahtab1996 · ۸ شهریور ۱۴۰۵
«فقط تو هستی که هرگز نمیتوانی از خود جز یک تصویر چیزی دگر ببینی. تو هرگز چشمانت را نمیبینی مگر وقتی که آن نگاه بی فروغت در آینه یا روی شیشه افتد (دوست دارم چشمانم را وقتی به تو مینگرند ببینم) خاصه که از نظر کالبدت محکوم به آنی که فقط تصویری از آن ببینی.»
صفحه ۳۲
@mahtab1996 · ۸ شهریور ۱۴۰۵
«زمانی فرا میرسد که هرچه کردهای، هرچه نوشتهای، همه کارها و اعمالت کمی به نظرت تکراری میرسد. انگار محکوم به آن هستی که تا ابد آنها را تکرار کنی... بعد ناگهان جلوی چشمت آیندهای که برایت باقی مانده آشکار میشود، زمانی که برای نوشتن و کارکردن فرصت داری، چیزهایی که به نظرت تازه میرسد... کسی که آینده را فاقد هرچیز تازه ببیند کاملا خود را در زندان احساس می کند. تعریف زندان همین است. مگر نیست؟»
صفحه ۱۶ · نویسنده غایب
هنوز نظری برای این کتاب ثبت نشده.
