«تا وقتی چیزی را دور نینداخته باشی، نمیفهمی مال تو بوده.»
صفحه ۱۴۰
Breakfast at Tiffany"s
«صبحانه در تیفانی» داستانی ظریف، شهری و در عین حال تلخ از ترومن کاپوتی است که در فضای پرزرقوبرق و ناآرام نیویورک میگذرد. محور روایت، هالی گولایتلی است؛ دختری مرموز، آزاد و سرکش که حضورش همزمان هم جذاب است و هم دستنیافتنی. او در رفتوآمد میان مهمانیها، آرزوها و تنهاییهای پنهانش، تصویری پیچیده از زنی میسازد که نمیخواهد به هیچچیز و هیچکس وابسته شود. در کنار او، راویِ داستان بهتدریج به دنیای هالی نزدیک میشود و همین نزدیکی، لایههای پنهان شخصیتش را آشکار میکند. کاپوتی با نثری موجز و دقیق، از میل به فرار، جستوجوی هویت، و شکاف میان ظاهر درخشان و زندگی واقعی حرف میزند. فضای کتاب پر از حسرت، تنهایی و نوعی زیبایی سرد و شهری است که تا مدتها در ذهن میماند. اگر به داستانهایی علاقه دارید که در ظاهر سبک و جمعوجورند اما زیر پوستشان احساسات عمیق، شخصیتپردازی ظریف و حالوهوایی ماندگار دارند، «صبحانه در تیفانی» انتخابی مناسب است. این کتاب بیشتر از آنکه صرفاً یک روایت عاشقانه باشد، تصویری از آزادی، گریز و فقدان در دل زندگی مدرن است.
جملههای ماندگار
«تا وقتی چیزی را دور نینداخته باشی، نمیفهمی مال تو بوده.»
صفحه ۱۴۰
«هر کس توی زندگی بهت اعتماد به نفس داد تا ابد بهش مدیونی.»
صفحه ۹۵
۲ نفر این کتاب رو توی لیست مطالعه دارن
هنوز نظری برای این کتاب ثبت نشده.