کیمیاگر

وقتی سنم پایین بود و این کتاب رو خوندم حس کردم یک شاهکار جلومه ولی عقل الانم بهم میگه شاید این کتاب هم کلیشه و تکرار حرفهای امیدبخشی هست که حقیقت نداره. در زندگی واقعی نه نشانه‌ای در کار هست و هیچ نیروی ماورایی شما رو هدایت نمیکنه

داستانش جذبم میکرد که ادامش رو بخونم👌🏻

چه وقتی که خوندمش و چه الان که چند سال ازش گذشته احساس نکردم که کتاب خیلی شاهکاری بود ولی مفهومی که داشت رو دوست داشتم اینکه وقتی چیزی رو میخوای و براش تلاش میکنی و سختی میکشی و بالاخره بهش میرسی با خودت میگی چرا اینقد سخت ؟ وقتی راحت تر از این هم میشد به مقصد رسید در حالی که همین سختی ها باعث شدن تو از آدمی که اون خواسته ارو داشت دور بشی و بشی اون آدمی که بهش میرسه .

برای من مفهوم خاصی نداشت.

کتاب قشنگی بود میگه خوشبختی همون جایی هست ک ما هستیم ، ولی تا زمانی ک سفر نکنیم و زندگی رو زندگی نکنیم ب این موضوع پی نخواهیم برد .

بهترین رمانی بود که تو عمرم خوندم.این کتاب به من گفت که برای رسیدن به خوشبختی نیاز نیست هزاران مایل راه بری گاهی خوشبختی خیلی بهت نزدیکه اما تو جای دیگه دنبالش میگردی.

عالی

یکی از زیباترین پیام‌های کیمیاگر این است که گاهی چیزی که تمام زندگی دنبالش می‌گردیم، در نهایت به ما نشان می‌دهد گنج واقعی فقط مقصد نیست؛ خودِ مسیر و آدمی است که در این راه تبدیل به او می‌شویم.

تجربه بدی نبود

خیلی دوستش دارم

در عین سادگی با یه کتاب فلسفی که با تمثیل میره جلو روبرویین که از معنویت زندگی شخصی حرف میزنه شاید خیلیا بگن کلیشه ایه ولی بیشتر به نگاه خودتون به کائنات برمیگرده