ممرزا

««هرکس به اندازه‌ی احتیاجش دروغ می‌گوید.»»

«از حسادت برحذر باش! این هیولای سبزچشم است که گوشتی را که از آن تغذیه می‌کند، به سخره می‌گیرد. آن مردی که به سرنوشت خویش آگاه است و به خیانت همسرش شک ندارد، خوشبخت است؛ اما ای وای بر آن کسی که شک می‌کند و با این حال عاشق است!»

«فردا، و فردا، و فردا، روزها یکی پس از دیگری، با گام‌های کوچک و بی‌معنا، می‌خزند تا واپسین هجای زمان ثبت شود؛ و تمام دیروزهای ما، راه را برای ابلهان به سوی مرگ غبارآلود روشن کرده‌اند. خاموش شو، خاموش شو، ای شمع کوتاه! زندگی چیزی نیست جز سایه‌ای رونده؛ بازیگری بیچاره که ساعتی بر صحنه می‌خروشد و خودنمایی می‌کند و سپس دیگر شنیده نمی‌شود؛ قصه‌ای است که ابلهی آن را می‌گوید، پر از هیاهو و خشم، اما بی‌هیچ معنا.»

«من هنوز به این دنیایی که در آن زندگی می‌کردم انس نگرفته بودم، دنیای دیگر به چه درد من ‌می‌خورد؟»

««چقدر اندک می‌دانیم از آنچه در دل دیگران می‌گذرد؛ نزدیک‌ترین آدم‌ها می‌توانند بیگانه‌ترین دشمنان ما باشند و دشمنی که از او می‌ترسیم، گاهی تنها کسی است که حقیقت را به ما می‌گوید.»»

«در این جهان، انسان برهنه و بی‌پناه به دنیا می‌آید و سرانجام نیز چیزی جز همان انسان برهنه باقی نمی‌ماند؛ هرچه میان این دو است، غرور و توهم است.»»