آناکارنینا

خیلی قشنگ بود ولی خیلی طولانی بود پیر شدم تا تموم شد:)

شاید یکی از تلخترین مسائل رمان این باشد که ما فقط با انتخاب‌های خودمان زندگی نمی‌کنیم، با نگاه دیگران به انتخاب‌هایمان هم زندگی می‌کنیم. آنا فقط با یک رابطه نمی‌جنگد، با تصویری که جامعه از او ساخته نیز درگیر است.

واقعا محشره قلم این نویسنده خیلی رئاله و من خیلی لذت میبرم، من موقع کتاب خوندن خیلی خنثی میخونم و احساساتمو کنترل میکنم اما صفحات اخرش اشکم سرازیر شد، بنظرم مثل داستایفسکی خیلی توصیف های زیاد از حد نمیکنه و خیلی قضیه رو حاد نشون نمیده هی از احساس ادما حرف نمیزنه هی حالتای پرش افکاری نداره، خط فکری و محور منظم و محکمی داره و من واقعا لذت میبرم و این اثرش هم عالی بود، اثر شیطانش رو هم پیشنهاد میکنم👌🏻

در تاریکی، سه لا شده و زانوان در بغل گرفته روی تخت نشسته بود و کلنجار ذهنیش چنان بود که نفس در سینه حبس کرده بود. اما هر قدر خلجان فکر و خیال بیشتر می‌شد با وضوح بیشتری می‌دید که بی‌تردید و به راستی چیزی را فراموش کرده و نکته به ظاهر ساده کوچکی را در زندگی نادیده گرفته بود و آن اینکه مرگ می‌رسد و همه چیز تمام می‌شود و شروع کردن کاری در این مهلت کوتاه عملی بیهوده است و این درد درمانی ندارد. بله، این حقیقتی دردناک است اما همین است که هست.

کتاب نسبتا طولانی هست اما داستانی گیرا و بسیار نزدیک به واقعیت داره. فقط تا انتهای کتاب، شخصیت هارو قضاوت نکنید...