یه زندگی نامه واقعی که ارزش خوندن داره.شما میتونین تاثیر شست و شوی مغزی رو ببینین که میتونه یه بلایی سر آدمهای دیگه بیاره.
جامعه خانه کتاب بی
همه جمله‌ها و نقدهای کاربران
تازه‌ترین جمله‌های ماندگار و نقدهایی که کتاب‌خون‌ها درباره کتاب‌ها نوشته‌اند.
Black@blackجملهپسر بد مر او را یکی هوشمند گرانمایه طهمورث دیو بند بیامد به تخت پدر بر نشست به شاهی کمر بر میان بر ببست
Maedeh@maedنقدترجمهی خانم نصیری ها پیشنهاد نمیشه، واقعا هنگام خوندنش اذیت شدم.
Maedeh@maedنقددوران دبیرستان این کتاب رو خوندم...روزای خوبی بود و خوندن این کتاب برام لذت بخش بود و دوستش داشتم🫠
میتونم براش بمیرمممممم واقعا خفن ترینه
صبا@sabah8sseiniجملهریشهکن کردن بدی‌های قبل از کاشتن بذر خوبی، کاری کند و نومیدکننده است.
صبا@sabah8sseiniجملهعجب کار سختی است نوشتن حرف‌هایی که دلم می‌خواهد شفاها بیان کنم.
صبا@sabah8sseiniجملههیچ لذتی در زندگی بالاتر از خوابیدن نیست.
صبا@sabah8sseiniجملهآن عبارت را که بالای سردر اتاق غذاخوریمان تذهیب شده بود، به یاد می‌آوری؟ عبارت این بود: « خدا رزاق است. » ما آن را پاک کردیم و رویش خرگوش کشیدیم. آموزش این باور به کودکی طبیعی که خانواده‌ای مناسب و سقفی بالای سرش دارد خیلی خوب و طبیعی است ولی برای کسی که تنها و آخرین پناهش هنگام ناراحتی، نیمکت پارک است، آموزشی محکم‌تر لازم است. « خدای مهربان دو دست و یک مغز و دنیایی بزرگ به ما اعطا کرده است. اگر از آنها خوب استفاده کنید، به همه‌چیز می‌رسید، در غیر این صورت به چیزی نمی‌رسید. » این شعار مشروط ماست.
مرد افسانه‌باف، که تا آن لحظه مهار خویشتن را سخت در چنگ می‌فشرد و استادانه بر هر موقعیتی چیرگی داشت، رفته‌رفته به یک انسان بدل می‌شد، به موجودی شکننده. نقطه ضعف او اینک خود را نشان می‌داد. او با زنی آشنا شده بود. به او عشق می‌ورزید. جرئت نمی‌کرد حقیقت را به او بگوید، ترجیح می‌داد بمیرد تا اینکه ناامیدش کند. نیز ترجیح می‌داد بمیرد تا اینکه به دروغ گفتن به او ادامه دهد. کورین با شور و شوق به او می‌نگریست و دستش را می‌گرفت. اشک بر گونه‌هایشان جاری می‌شد. در سکوت از پله‌ها بالا می‌رفتند، پا به اتاق خواب می‌گذاشتند، برهنه و گریان عشق‌بازی می‌کردند و اشک‌های در هم آمیخته‌شان طعم رهایی داشت. ژان کلود حالا دیگر می‌توانست بمیرد، دیگر مهم نبود، دیگر هیچ چیز مهم نبود،او بخشیده شده بود، او نجات یافته بود.
قیصر پیرمردی بود، پیرترین قیصر جهان. مرگ در اطرافش پرسه می‌زد، می‌چرخید و درو می‌کرد و درو می‌کرد. از تمام کشتزار فقط قیصر چون ساقه‌ی سیمین از یادرفته‌ای هنوز آنجا ایستاده بود و انتظار می‌کشید.
کلاغ‌ها می‌گویند: «برف، برف.» چه کتاب شاهکاری بود! بعضی کتاب‌ها آن‌قدر غمگین‌اند که عجیب، آرامش‌بخش می‌شوند؛ انگار میان تمام آن تلخی‌ها، گوشه‌ای دنج برای آرام گرفتن پیدا می‌کنی.
کتاب متوسطی بود و فقط اخرای کتابه که درگیرش میشی
𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneجملهوقتی مردم زندگی کردن را فراموش می‌کنند، این زندگی است که برایشان تصمیم می‌گیرد.
𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneجملهزندگی مثل یک بازی شطرنج است که در آن سرباز می‌تواند تبدیل به شاه شود، ولی هر کسی راه آن را بلد نیست. بعضی از افراد همه عمر سرباز می‌مانند، چون راه و رسم بازی را یاد نمی‌گیرند.
𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneجملهاز داستان زندگی دیگران لذت ببر، ولی فراموش نکن که خودت هم زندگی کنی.
𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneجملهگاهی بهترین کار این است که اجازه دهید مردم فکر کنند شما پیرو آنان هستید تا زمانی که مطمئن شوید بدون آنها هم از پس خودتان برمی‌آید.
𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneجملهخجالتی بودن و رفتار غیردوستانه داشتن دو چیز متفاوتند؛ ولی متاسفانه عده زیادی از مردم فرقش را نمی‌فهمند.
𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneجملهدنیا کمتر ترسناک بنظر می‌رسد وقتی کسی کنارتان باشد و لازم نباشد به تنهایی با دنیا روبه‌رو شوید.
𝑴𝒊𝒏𝒂@sereneنقدنمیدونم چی بگم. شاید من خوب نخوندمش.